حرف راست

جامعه ای که بکارت دختران افتخار پدران و حذف آن آرزوی دختران و پسران،

 و برادران فکرهایشان به اندازه ی آغوششان است.

 سخت نیست باورش که تعداد رابطه های تجربه شده افتخار میشود؛

 از دخترانی که شب خواستگاری آنقدر نجیب میشوند، که عفت صداقت را یکجا پاره میکنند؛

 تا مردانی که فکرهایشان روی میزهای کافه روشن شده فاصله ی زیادی نیست؛

 جماعتی که دعوایشان که میشود بچه ی پایین شهر میشوند! و دختری را که میبینند بچه ی بالای شهر؛

 همین میشود که شعرهایشان مشکی رنگ عشقه باشد؛

 و دیوارهایشان پر از شعارهایی باشد که لب و لوچه‌ی دوست دخترشان را توصیف می کند؛

 و انگار گشنگی آنقدر هم سخت نیست که دغدغه ی دیگری را هم داشته باشند

نویسنده:کورش

 .

 

بعد از غذا 7 کار ممنوع است

 

1- آب ننوشید: بلافاصله بعد از صرف غذا آب خوردن سبب رقیق شدن شیر معده می‌شود بنابراین بهتر است نیم ساعت قبل و بعد از غذا آب ننوشید.

 

2- سیگار نکشید: به طور کلی سیگار نکشید. اما سیگار کشیدن بعد از غذا گناه نابخشودنی به حساب می‌آید. سیگار محیط معده را اسیدی می‌کند افراد سیگاری نیم ساعت بعد از غذا سیگار بکشند.

 

3- میوه نخورید: از عادات بد ما میوه خوردن بعد از صرف غذاست. بهتر است نیم ساعت قبل و بعد از غذا میوه نخورید چون سبب نفخ معده می‌شود البته میوه پخته اشکالی ندارد.

 

4- حمام نکنید: حداقل نیم ساعت فاصله قرار دهید به ویژه حمام داغ توصیه نمی‌شود زیرا در جریان خون در اطراف معده اختلال ایجاد می‌کند و بر هضم غذا اثر منفی می‌گذارد.

 

5- راه نروید: حداقل نیم یا یک ساعت بعد از صرف غذا پیاده روی طولانی نکنید تا هضم غذا بهتر صورت گیرد.

 

6- نخوابید: در مورد خوابیدن تأکید می‌شود که حداقل 2 ساعت بعد از خوردن غذا انجام نشود بنابراین شام خوردن در آخر شب کار بسیار اشتباهی است

 

7- چای ننوشید: در میهمانی‌‌ها هنوز غذا تمام نشده چای جلوی میهمان می‌گذاریم چای می‌تواند محیط معده را اسیدی کند و تأثیر منفی بر مواد معدنی معده بگذارد بعد از غذا

 

نویسنده:کورش بهرامپور

لطفا نظر

 

تعریف بارفیکس

بارفیکس

اگر بخواهید تعریف ساده ای از حرکت بارفیکس داشته باشیم باید بگوییم بالا کشیدن وزن کامل بدن بر خلاف جاذبه زمین که عضلات لاتیسموس را به آتش می‌کشد و البته لازم به ذکر نیست که این حرکت عضلات متعددی را تحت فشار و تحریک قرار می‌دهد از عضلات تثبیت کننده شانه گرفته تا عضلات بازو و ساعد و حتی عضلات میان تنه و به دلیل تمام این خصوصیات بارفیکس می‌تواند و باید به عنوان یکی از اجزای ثابت هر برنامه تمرینی در نظر گرفته شود.

نباید ها :
در هنگام اجرا بارفیکس اجازه ندهید شانه های شما به سمت جلو و بالا بچرخد .

اگر اجازه دهید سینه شما در طول اجرای بارفیکس جمع شود فشار بسیار زیادی بر شانه هایتان وارد می‌شود و فشار روی عضلات هدف کاهش می‌یابد اجرای یک یا دو تکرار اضافی در انتهای تمرین با فرم اشتباه ارزش قرار دادن عضلات و مفاصل در معرض آسیب دیدگی را ندارد .
نباید پشت خود را بیش از حد قوس دهید .
اجازه دادن به پشت برای اینکه تا حداکثر ممکن قوس یابد می‌تواند نشان دهنده فرم نامناسب یا ضعف عضلات در ناحیه شکم باشد مثل حرکت شنا سوئدی در حرکت بارفیکس هم نیاز است تا کل بدن وظیفه خود را بدرستی اجرا کند .

از تاب خوردن خودداری کنید .
تاب خوردن برای اجرای تکرارهای بیشتر که در حالت شدیدتر به شکل ضربه زدن هم خود را نشان می‌دهد یکی دیگر از اشتباهات رایج در اجرای بارفیکس است که باید از ان اجتناب کنید چون هم ریسک آسیب را افزایش می‌دهد و هم فشار را به عضلاتی غیر از آنچه مورد نظر شماست منتقل می‌کند .
باید ها :
عقب کشیدن سرشانه
اولین قدم برای اجرای مناسب بارفیکس این است که شانه های خود را عقب کشیده و سینه را بیرون دهید این کار باعث انتقال فشار بیشتری به عضلات پشت می‌شود همین طور عضلات تثبیت کننده شانه بخوبی در حرکت سهیم می‌شوند .
میان تنه را محکم حفظ کنید
انقباض عضلات شکم در هنگام اجرای بارفیکس یک مسئله ضروری است البته منظور این نیست که زانوها را به سمت جلوی بدن بالا بکشید بلکه کافیست تا در همان حالت کشیده شکم خود را در حالت انقباض حفظ کنید .
متناسب با توانایی خودتان پیشرفت کنید.
اگر پیش از این هرگز بارفیکس نرفته اید این مراحل پایه را طی کنید:
با کمک گرفتن کار را رشروع کنید برای این منظور می‌توانید از پایه های بارفیکس که امکان قرار دادن وزنه کمکی روی آن ها وجود دارد و پایه ای جهت کمک گرفتن دارند استفاده کنید یا از یک یار کمکی که با گرفتن مچ پا شما را در اجرای حرکت یاری کند اجرای دو یا سه ست ۱۰ تکراری برای شروع مناسب است.
مرحله بعدی این است که روی بخش منفی تکرارها تمرکز کنید یعنی در بخش مثبت تکرارها کمک بگیرید و سپس در بخش منفی هر تکرار ۴ تا ۸ ثانیه در مقابل پایین رفتن بدن مقاومت کنید وقتی انجام بخش منفی تکرارها بهاین صورت برایتان آسان شد می‌توانید سراغ اجرای بارفیکس دست برعکس با فاصله عرض شانه بین دست ها بروید که به دلیل نقش بیشتر بازو در آن از بارفیکس دست باز ساده تر است پس از مدتی هم خواهید توانست بارفیکس با دستان باز را برای چند تکرار اجرا کنید .
برای کسانی که از حرکت بارفیکس برای بهبود کارایی خود در سایر رشته های ورزشی استفاده می‌کنند لازم به ذکر است که اجرای تعداد بیشتر لزوما به معنی افزایش کارایی ورزشی شما نیست تنها وقتی اجرای تکرارهای زیاد ارزشمند است که حرکت را با کنترل و فرم صحیح اجرا کنید همین برای بدنسازان هم صدق می‌کند با این تفاوت که وقتی توانستید بیش از ۱۵ تکرار بارفیکس را با وزن بدن اجرا کنید لازم است از وزنه اضافی برای اجرای حرکت استفاده کنید تا همچنان تحریک کافی جهت رشد را در عضلات خود اعمال کنید.با ۱۲ مدل بارفیکس آشنا شوید
یک برنامه اختصاصی بارفیکس نه تنها موجب پرورش و ضخیم شدن عضلات پشت پهن‌تر شدن آن‌ها می‌گرد بلکه باعث افزایش سایز و حجم در عضلات دو * جلو بازو، براچیالیس (انتهای جلو بازو) نیز می‌شود.

 

یک برنامه اختصاصی بارفیکس نه تنها موجب پرورش و ضخیم شدن عضلات پشت پهن‌تر شدن آن‌ها می‌گرد بلکه باعث افزایش سایز و حجم در عضلات دو * جلو بازو، براچیالیس (انتهای جلو بازو) نیز می‌شود.
در حرکت بارفیکس بخش Sternal عضله پکتورال سینه، عضله لتیسموس درسی، ترس میجر، دلتوئید خلفی، ریمبوبید، بخش میانی و پائینی عضله ترپز و عضله فلکسور ساعد درگیر می‌باشند.
ورزش‌های گوناگونی نیازمند قدرت در این عضلات هستند. به‌خصوص ورزش‌هائی از قبیل جودو و کشتی که در آن‌ها نیاز به یک بالاتنه قوی برای کشیدن و بلند کردن حریف می‌باشد.
یک برنامه اختصاصی بارفیکس نه تنها باعث ضخیم‌تر شدن و پهن‌تر شدن عضلات پشت می‌گردد بلکه در افزایش حجم دور بازو و ساعد نیز بی‌تأثیر نیست. اگر به این موضوع شک دارید کافی است یک نگاهی به توسعه عضلات بازوی قهرمانان المپیک در ورزش ژیمناستیک همچون آندریاس وکر از آلمان و یورجی از ایتالیا بیاندازید تا متقاعد شوید. دلیل شناخته بودن این افراد به خاطر حجم تمریناتشان بر روی میز لاری نیست، بلکه عمده شهرت این ورزشکاران به خاطر اجراء تعداد بسیار زیادی بارفیکس مچ برعکس و بارفیکس مچ صاف در حرکات و دستگاه‌های متنوع ورزش ژیمناستیک می‌باشد.
پیش‌تر من می‌شنیدم که اشخاص می‌گفتند که قصد دارند حرکت بارفیکس را با حرکت کشش زیر بغل با دستگاه سیم‌کش جابه‌جا کنند. حتماً این‌کار را انجام بدهید اما مطمئن باشید که نتیجه‌ای مساوی به‌دست نخواهید آورد. و دوباره عضلات زیر بغل‌تان مثل یک نخ سیگار باریک باقی خواهند ماند.
دلیل فیزیولوژیکی اعصابی اینکه چرا بارفیکس از کشش زیر بغل با دستگاه سیم‌کش ارجح است خارج از حوصله این مقاله می‌باشد. اما به‌صورت کوتاه و مختصر می‌توان این‌طور عنوان کرد. یک مثال کلاسیک در تفاوت بین این دو یعنی بارفیکس و کشش زیر بغل این واقعیت است که در بارفیکس بدن به سمت مقاومت حرکت می‌کند ولی در حرکت کشش زیر بغل مقاومت است که به سمت بدن حرکت می‌کند. این دو حرکت با وجود تشابه ظاهری نیازمند الگوی کاملاً متفاوت درگیری عضلات می‌باشند. یک عضله پشت پرورش یافته به مراتب خیلی سریع‌تر توسط حرکت بارفیکس در قیاس با حرکت کشش زیر بغل با سیم‌کش به‌دست می‌آید.
● تفاوت بارفیکس مچ برعکس با بارفیکس معمولی (مچ صاف)
به لحاظ کینوسولوژی عضلاتی و در سرتاسر این مقاله بارفیکس معمولی (مچ صاف) به نوعی از حرکت بارفیکس گفته می‌شود که در آن پشت دست در زمان گرفتن میله بارفیکس به سمت صورت فرد است و حرکت بارفیکس مچ برعکس همانطور که از اسمش پیداست به نوعی از حرکت بارفیکس اطلاق می‌شود که در آن کف دست در موقع گرفتن میله بارفیکس به سمت صورت فرد و یا به سمت یکدیگر (موازی) می‌باشد که البته این نوع از بارفیکس بهترین نوع گرفتن میله بارفیکس بر اجراء حرکت بارفیکس به‌شمار می‌آید. از دیدگاه تجربی شاید نتوان گفت که بهترین نوع گرفتن میله بارفیکس کدام است. چون من به شخصه ورزشکارانی را می‌شناسم که دارای عضلات پشت کاملاً توسعه یافته‌اند و این رشد و توسعه عضلانی را هم مدیون اجراء حرکت بارفیکس با تنوع کامل در نحوه گرفتن میله جهت تحریک و درگیر کردن حداکثر عضلات پشت هستند. برای اثبات این مسئله کافی است تنها به توسعه کامل عضلات پشت قهرمان مدال طلای المپیک تابستانی آتن در حرکت دار حلقه (ژیمناستیک) نگاهی بیندازید.
● نحوه صحیح اجراء حرکت بارفیکس مچ برعکس
اصلی‌ترین نوع بارفیکس مدل بارفیکس مچ برعکس می‌باشد. این شیوه از اجراء حرکت بارفیکس بیشترین دامنه حرکتی در قیاس با سایر نوع‌های بارفیکس چه به لحاظ عضلات لت (زیر بغل) و چه عضلات بازو دارا می‌باشد. در ابتداء شروع حرکت دست‌ها در کشیده‌ترین حالت به‌صورت مچ برعکس میله بارفیکس را با فاصله به اندازه عرض شانه و یا کمتر از این می‌گیرند. در ابتداء بالا کشیدن بدن بخش فوقانی عضلات پشت و عضله‌ای فلکسور ساعد مورد استفاده قرار می‌گیرند. روند صعود به سمت میله می‌بایست تا جائی ادامه یابد که چانه از میله عبور کند. به خاطر سپردن نفس کشیدن (دم) قبل از بالا کشیدن و شروع تکرار جزء نکات مهم در اجراء حرکت بارفیکس می‌باشد. یک موضوع مهم دیگر در هنگام بالا کشیدن خم شدن به سمت عقب می‌باشد که می‌بایست به‌صورت موزون و هماهنگ با بالا رفتن انجام گیرد. بلافاصله پس از رسیدن به بالاترین نقطه حرکت و شروع پائین آمدن می‌بایست عمل بازدم و همچنین عمود شدن قفسه به حالت اولیه آن صورت گیرد. در پائین‌ترین نقطه از حرکت دست‌ها می‌بایست کاملاً کشیده و استخوان کتف بالا آمده باشد. این مسئله جزء نکات بسیار مهم برای تکمیل دامنه کامل حرکتی یک تکرار محسوب می‌شود در تمامی تکرارها قسمت فوقانی بازو و عضله نزدیک کننده اسکاپولا می‌بایست در وضعیت کششی قرار بگیرند.
پاها در طول اجراء تکرارها تا حد ممکن می‌بایست در یک خط صاف با بالاتنه قرار بگیرند. به‌دلیل پائین آمدن کیفیت حرکت از انجام هرگونه انقباض در ناحیه هیپ خودداری شود.
ورزشکارانی که دارای قدرت کافی در ساعدها نیستند می‌توانند از بندلیفت استفاده کنند. بدین ترتیب ریسک جدا شدن کف دست از میله بارفیکس را کاهش دهند. البته گروه دیگر که می‌توانند از بندلیفت در حرکت بارفیکس استفاده کنند افرادی هستند که قبل از رسیدن به خستگی نهائی در عضلات پشت این عضلات ساعدشان است که خسته شده و ادامه دادن حرکت را برای آن‌ها غیرممکن می‌سازد.
به‌هر حال من ترجیح می‌دهم که ورزشکار از بندلیفت استفاده نکند چون در ورزش واقعی مثل جودو می‌بایست از عضلات زیر بغل‌تان (لت) بدون کمک از عصا و یا بندلیفت استفاده کنید.
● روند پیشرفت بارفیکس
بدون شک حرکت بارفیکس نیازمند میزان مشخصی نیرو و قدرت می‌باشد. برای یک ورزشکار مبتدی و ناشی در شروع یک برنامه قدرتی، استفاده از یک‌سری حرکات پیشرفت دهنده می‌تواند به افزایش سطح نیرو کمک نماید.
اولین گام در پیشرفت با آویزان شدن ورزشکار از میله بارفیکس شروع می‌شود. در این مرحله زانوها می‌بایست خم شود. یک حریف تمرینی می‌بایست از ناحیه مچ پا، ورزشکار را در موقع بالا رفتن حمایت کند. اگر ورزشکار برای بالا رفتن به کمک خارجی بیشتری نیازمند است می‌تواند با باز کردن پا از مفصل زانو و وارد کردن فشار از طریق مچ پا به‌دست حریف تمرینی خود را بالا بکشد. زمانی‌که ورزشکار قادر شد بدین شکل ۱۲ تکرار را انجام دهد نوبت رفتن به سراغ گام دوم پیشرفت می‌رسد.
در این گام از پیشرفت همان وضعیت حفظ می‌شود ولی این‌بار تنها یکی از مچ‌های پا از طریق حریف تمرینی حمایت می‌شود. آزاد بودن پای دیگر موجب افزایش فشار وارده به عضلات درگیر در حرکت بارفیکس خواهد شد و فراهم کردن میزانی از کمک در موقع بالا کشیدن می‌تواند در روند پیشرفت و افزایش نیرو مفید واقع شود در این مرحله اگر حریف تمرینی باتجربه باشد می‌تواند با جایگزین کردن مچ پا با کمر و کمک کردن به‌جا از این ناحیه به بهتر شدن روند پیشرفت ورزشکار کمک شایانی نماید. زمانی‌که ورزشکار توانست ۱۲ تکرار بارفیکس را با حداقل کمک خارجی اجراء کند زمان حرکت و رفتن به گام پیشرفت بعدی فرا می‌رسد. در این مرحله نیز وضعیت به روال سابق است و حریف تمرینی در بعضی از تکرارها و آن هم در مقاطع خاصی از حرکت از طریق کمر به ورزشکار جهت بالا کشیدن خود کمک می‌کند. در مقاطعی که ورزشکار به کمک نیاز دارد میزان کمکی که از طریق حریف تمرینی می‌بایست به فرد داده شود دقیقاً می‌بایست به اندازه‌ای باشد که ورزشکار را از محدوده بحرانی (ایست) بگذارند و نه بیشتر. پس از مدتی تمرین با این شیوه دیگر ورزشکار قادر است که به تنهائی و بدون کمک حریف تمرینی تکرارهای با دامنه کامل حرکتی را اجراء کند. پس از مدتی تمرین با این منوال زمان استفاده از وزنه اضافه فرا می‌رسد.
▪ وزنه اضافه تمرینی را می‌توان به یکی از روش‌های ذیل به‌کار گرفت:
ـ قرار دادن یک عدد دمبل در بین مچ
اتصال تسمه مخصوص آویزان کردن وزنه به کمربند بدنسازی
استفاده از کمربند مخصوص اضافه کردن وزنه در حرکت بارفیکس و یا پارالل
● تنوع حرکتی بارفیکس مچ صاف و بارفیکس مچ برعکس
همان‌گونه که ژیمناست‌ها، کشتی‌گیرها و جودوکارها در طول این سال‌ها نوع‌های گوناگونی از حرکت بارفیکس را نشان داده‌اند، روش‌های مؤثر متنوعی از این حرکت وجود دارد که می‌توان با به‌کارگیری آن‌ها بر سطح نیرو و قدرت و همچنین حجم عضلات پشت و بازو افزود.
● بارفیکس موازی جمع
جهت افزایش فشار وارده به عضلات بازکننده سرشانه می‌توان از بارفیکس با میله موازی استفاده کرد. خیلی از باشگاه‌ها دارای دسته‌ای V شکل هستند که می‌توان با اتصال به میله بارفیکس این حرکت را با آن انجام داد. در اجراء این حرکت موقع بالاکشیدن سعی کنید تا زیر سینه خود را بالا بکشید (البته این شیوع از اجراء حرکت معمولاً مخصوص ورزشکار سطح پیشرفته می‌باشد).
● بارفیکس دست جمع مج برعکس
در این نوع از حرکت بارفیکس مچ برعکس فاصله دست‌ها از یکدیگر بر روی میله بارفیکس حدود ۱۰ تا ۱۵ سانت می‌باشد. این شیوه از حرکت بارفیکس موجب وارد شدن فشار مضاعف بر روی عضله فلکسور (جمع کننده) ساعد می‌گردد. در واقع در این نوع حرکت فشار وارده بین تنه و بازو به‌صورت مساوی تقسیم می‌شود و بدین ترتیب از این نوع از حرکت بارفیکس یک حرکت عالی برای عضلات بازو می‌سازد.

نویسنده:کورش بهرامپور

بهبود صاف بودن کف پا

شیوه تشخیص ناهنجاری کف پای صاف و حرکات مورد نیاز آن

 

 

آیا تا به حال به کف پای خود به منظور بررسی و تشخیص مناطق تحمل وزن بدنتان نگاه کرده اید؟آیا می دانید با تشخیص مناطق تحمل وزن در کف پا می توانید از طبیعی بودن یا غیر طبیعی بودن وضعیت کف پایتان مطلع شوید؟

 

اما قبل از بررسی کف پای خود ابتدا باید از موارد ذیل آگاهی داشته باشید:

بروز ناهنجاری در کف پای شما می تواند عامل ایجاد ناهنجاری هایی در انگشتان مچ پا و زانوها شده و در طولانی مدت باعث ایجاد دردهای مزمن و آرتروز زودرس دراین مفاصل خواهد شد.

نقاط اصلی تحمل وزن بدن شما:

1-استخوان پاشنه 2-انتهای تحتانی استخوان کف پایی اول 3-انتهای تحتانی پنجمین استخوان کف پایی  است

اگر در حالت طبیعی ایستاده باشید وزن طبق فرمول خاصی بین نقاط تحمل وزن توزیع می شود .به عنوان مثال اگر 24 کیلو از وزن شما به کف یک پایتان منتقل شود 12 کیلوگرم توسط پاشنه ،8کیلوگرم به سمت انتهای تحتانی اولین استخوان کف پایی و 4کیلوگرم باقی مانده توسط انتهای تحتانی پنجمین استخوان کف پایی تحمل خواهد شد.

هر ناحیه از کف پا که دارای پوست کلفت است نشانه تحمل وزن بیشتر در مناطقی که پوست نازک تر و لطیف تر است نشانگر تحمل وزن کمتر در آن مناطق است.

قوس های کف پا

1-قوس طولی داخلی: که از نمای جانبی داخلی از استخوان های تالوس،ناوی ،3 استخوان میخی شکل و استخوان های کف پایی اول تا سوم تشکیل شده است.

2- قوس طولی خارجی: که از نمای جانبی خارجی از استخوانهای پاشنه،مکعبی ،استخوانهای کف پایی چهارم و پنجم تشکیل شده است.

3- قوس عرضی:ازنمای قدامی و از انتهای استخوانهای کف پایی اول تا پنجم تشکیل شده است.

وقتی در حالت طبیعی کف پایتان در سطح صافی قرار داده باشید قوزک خارجی پایتان باید نسبت به قوزک داخلی عقب تر و پایین تر قرار داشته باشد.

حال اگر می خواهید از طبیعی بودن کف پای خود اطمینان حاصل کنید و یا اگر می خواهید از ایجاد ناهنجاری کف پای صاف پیشگیری کنید مطالب ذیل را مطالعه و تمرینات مربوط به آن را انجام دهید.

تعریف ناهنجاری کف پای صاف:

به کاهش ارتفاع قوس طولی داخلی، کف پای صاف گفته می شود.

 

 

تشخیص:

1-استفاده از جعبه آینه و مشاهده مناطق تحمل وزن.

2-بررسی کف پا و مشاهده تغییر رنگ پوست ،کلفتی و لطیفی مناطقی که نشانگر میزان تحمل وزن است.

3-بررسی کفش که براساس میزان و محل سائیدگی کفش ها ایجاد ناهنجاری قابل تشخیص است.

4-از زیر قوزک داخلی، خطی مستقیم به مرکز جانبی انتهای اولین استخوان کف پایی رسم می کنیم که این خط بایستی از برجستگی استخوان ناوی عبور کند و چنانچه برجستگی استخوان ناوی پایین تر از این خط قرار گیرد نشانگر صافی کف پا است و میزان پایین بودن آن نشانگر درجه ناهنجاری کف پای صاف است.

 

عوامل ایجادکننده ناهنجاری کف پای صاف:

1-ارثی و مادرزادی

2-وزن زیاد

3-کوتاهی تاندون آشیل

4-انحراف مچ پا به سمت خارج

5-ضعف عضلات نگهدارنده قوسهای طول کف پا

6-عدم تقسیم طبیعی وزن بدن روی قوسهای کف پا

 

عوارض ناشی از صافی کف پا:

 

1-افتادگی و بیرون زدگی استخوان ناوی

 

2-درد در قسمت خارجی مچ پا بدلیل فشردگی

 

3-درد در قسمت داخلی مچ پا بدلیل کشیدگی بافتهای نرم

 

4-درد در کف پا بدلیل فشار بر روی بافت های نرم کف پا

 

5-خستگی زودرس

 

6-ایجاد شست کج و زانوی ضربدری

7-انحراف وتر اشیل به خارج

 

تمرینات اصلاحی:

کلیه تمرینات و حرکاتی که به ایجاد و تقویت عضلات ثبات دهنده قوس های کف پا کمک می کند جهت اصلاح این ناهنجاری کاربرد دارد که به اختصار تعدادی از این تمرینات را یادآور می شویم:

 

1-جمع کردن انگشتان پا جهت ایجاد قوس کف پایی

 

2-راه رفتن روی پنجه پا

 

3-راه رفتن روی پاشنه پا

 

۴-راه رفتن روی لبه خارجی پاها

 

5-راه رفتن در حالیکه پاها بصورت T شکل حرکت می کنند.

 

6-حرکت دادن کف پا روی توپ تنیس و .....(هر چیزی که باعث گود شدن کف پا شود)

 

حرکات تقویتی:

 1-انجام تمرین قبل ( با ایجاد مقاومت در برابر حرکت انگشتان بوسیله کش های نواری)

 

2-برداشتن اشیا کوچک مانند تیکه های پارچه های خردشده توسط انگشتان پا و جابجا کردن آنها

 

3-کشیدن پارچه ای که روی زمین پهن است توسط انگشتان پا

 

4-تمرین قبل را با گذاشتن وزنه ای در انتهای پارچه مورد نظر انجام گیرد.

 

5-فشار دادن بیرون پا به دیوار تقویت عضلات ساقی،قدامی،جانبی

 

6-تقویت عضلات ساقی قدامی به این صورت (پنجه به ساق پا نزدیک می شود و دوباره برگشت به حالت عادی)

 

پیشگیری از بروز ناهنجاری کف پای صاف:

 

1-کنترل وزن و حفظ وزن مطلوب

 

2-پرهیز از ایستادن های طولانی بویژه افرادی که اضافه وزن دارند.

 

3-پرهیز از پوشیدن مداوم و طولانی مدت کفش های پاشنه بلند و پنجه باریک

 

4-استفاده از کفش هایی که داخل آنها قوسهایی جهت حفاظت از قوسهای کف پا در نظر گرفته شده است.

 

5-مبادرت به انجام ورزشهایی مانند شنای کرال و قورباغه و دوچرخه سواری

اگر علاقه مند به بررسی کف پایتان می باشید ولی خودتان امکان ارزیابی وضعیت کف پایتان را ندارید می توانید به هیات های پزشکی ورزشی محل زندگی خود مراجعه کنید. حتی شما که هیچ گونه ناراحتی در کف پایتان احساس نمی کنید.

 

 نویسنده:کورش بهرامپور

 

موادغذایی مخصوص شش تکه کردن عضلات شکم

موادغذایی مخصوص شش تکه کردن عضلات شکم

احتمالاً می دانید که وقتی نوبت به شش تکه کردن عضلات شکم می رسد، رژیم غذایی نقش مهمی در این زمینه بازی می کند. صرفنظر از نوع برنامه تمرینی که دنبال می کنید، اگر از موادغذایی مفید برای شکم استفاده نکنید (که به چربی سوزی شما کمک می کند)، هیچ نتیجه ای نخواهید گرفت. دقیقاً به همین سادگی است.

برای اینکه شکمتان را آنطور که میخواهید بسازید باید محدوده های خود را فراتر بگذارید. برای کات کردن و تفکیک عضلات شکم باید درصد چربی بدنتان خیلی پایین بیاید. بااینکه ممکن است بتوانید عضلات بازویتان را خوب تفکیک کرده یا حتی رگ های عضلات پاهایتان را بیرون بزنید، عضلات شکم به همین سادگی ها ظاهر نمی شوند.

باید رژیم غذایی خود را خیلی سخت بگیرید و فقط در رژیمتان از موادغذایی استفاده کنید که مخصوص چربی سوزی ماکسیمم و حفظ عضلات باشد.

در این مقاله موادغذایی را برای شما معرفی می کنیم که اگر شکم شش تکه می خواهید، باید در برنامه غذاییتان از آنها استفاده کنید.

1) پنیر محلی با سدیم پایین

پروتئین بخش مهمی از رژیم چربی سوزی است چون تنها ریزمغذی است که حفظ عضلات را تقویت می کند. می توانید مصرف کربوهیدرات و چربی را پایین بیاورید اما بدون پروتئین کافی، نتیجه خوبی به دست نمی آورید.

اما، همه پروتئین ها مشابه نیستند. وقتی رژیم غذاییتان بسیار کم کالری باشد، گرسنگی شدیداً به سراغتان می آید. صد در صد می خواهید که با انتخاب موادغذایی که کندترین هضم را داشته باشند و مدت طولانی تری شما را سیر نگه دارند، این گرسنگی را کمتر کنید.

پنیر محلی منبع بسیار خوبی از پروتئین کازئین است—که یکی از کندهضم ترین پروتئین های موجود می باشد. موقع خرید دقت کنید که نوع کم سدیم تر آن را انتخاب کنید. بااینکه نمک همیشه هم چیز بدی نیست اما برحسب وضعیت سلامت کنونیتان و بقیه رژیم غذاییتان، درمورد شکم باید تا می توانید احتباس آب را به پایین ترین مقدار ممکن برسانید.

2) سیب

اگر مصرف کربوهیدرات خود را پایین بیاورید و به 5 تا 8 درصد چربی بدن برسید، احساس گرسنگی مشکل بسیار عمده ای برایتان خواهد شد. بدن شما مطمئناً دوست ندارد اینقدر لاغر شود و به خاطر همین با شما مبارزه می کند. گرسنگی راه خوبی برای اینکار است.

در رژیم هایی که کالری آن خیلی پایین است، مطمئناً به وضعیت کاتابولیک (تجزیه بافت های عضلانی) می رسید. این مسئله برای حجم عضلانی بدنتان که اینهمه برای به دست آوردن آن به خودتان زحمت داده اید، اصلاً خوب نیست و باید آنرا به حداقل برسانید.

کبد در این زمینه تعیین کننده است که در وضعیت آنابولیک به سر می برید یا کاتابولیک. هیمنطور، نوع کربوهیدراتی که در میوه ها وجود دارد، کمی با سایر کربوهیدرات ها مثل برنج یا نان متفاوت است و علامت بسیار قوی تری به کبد می فرستد و اعلام می کند که در وضعیت کاتابولیک نیستید.

شاید نتوانید خیلی راحت خودتان را به وضعیت آنابولیک و عضله سازی برسانید چون مقدار کالری که مصرف می کنید خیلی پایین است اما می توانید تخریبی که به بافت هایتان وارد می شود را کمتر کنید. میوه ها به شما کمک می کنند که به این هدف برسید.

سیب میوه بسیار خوبی است چون نه قند خونتان را بالا می برد و به میزان کافی فیبر هم به بدنتان می رساند که به شما برای غلبه بر مشکل گرسنگی کمک میکند.

3) روغن نارگیل

یک نوع روغن که معدود افرادی به فکر خوردن آن می افتند، روغن نارگیل است که وقتی قصد کات کردن عضلات شکم را داشته باشید، روغن بسیار مفیدی می تواند باشد.

دلیل اینکه روغن نارگیل می تواند ماده غذایی خوبی در این زمینه باشد، به خاطر وجود تریگلیسیرید زنجیره متوسط است که به طریقی متفاوت با سایر روغن ها توسط بدن استفاده می شود. این روغن می تواند خیلی سریعتر از سایر چربی ها بعنوان انرژی مصرف شود و اگر از کربوهیدرات زیادی برای تولید انرژی استفاده نمی کنید، این میتواند به شما برای تامین انرژی بدنتان کمک کند.

البته این اشتباه را مرتکب نشوید که محتوی کالری آن را در نظر نگیرید. این هم نوعی چربی است و به ازای هر گرم نه کالری به بدنتان می رساند. پس حتماً آن را جایگزین سایر چربی ها و کربوهیدرات های مصرفیتان کنید نه اینکه آن را هم به بقیه کالری های مصرفی اضافه کنید. نکته جالب دیگر درمورد روغن نارگیل این است که در هفته های اول مصرف آن، متابولیسم بدن را قبل از اینکه به آن عادت کند، بالا می برد. پس حتی اگر تصمیم ندارید برای طولانی مدت از آن در رژیم غذاییتان استفاده کنید، مصرف فقط یک هفته آن تاثیر بسیار زیادی در چربی سوزی شما خواهد داشت.

4) اسفناچ

ازآنجاکه احتمالاً برای به دست آوردن آن عضلات کات شده ای که می خواهید از سالاد و سبزیجات زیادی در برنامه غذاییتان استفاده می کنید، لازم است که میزان آن را به حداکثر برسانید. اسفناج یک ماده غذایی بسیار پرقدرت است—حاوی میزان بالایی کاروتینوئید مثل بتا-کاروتن و لوتین و همچنین کورستین می باش که تاثیرات آنتی اکسیدانه در بدن دارند. علاوه بر آن، با مصرف اسفناج، اسید فولیک، ویتامین K، منیزیم، منگنز، و پروتئین بیشتری به بدنتان می رسانید.

یک نکته درمورد مصرف اسفناج این است که سعی کنید هر از گاهی آنرا پخته شده بخورید چون پختن تاثیرات آنتی اکسیدانه ای که دارد را بیرون می کشد.

5) کره بادام زمینی

کره بادام زمینی یکی از موادغذایی است که خیلی از افراد رژیمی در برنامه غذایی خود به وفور از آن استفاده می کنند. اگر می خواهید عضلات شکمتان را کات کنید، این ماده غذایی می تواند انتخاب فوق العاده ای برای شما باشد.

دو مزیت مهم کره بادام زمینی این است که بسیار سیرکننده است و حاوی چربی های سالمی نیز می باشد. فقط یک تا دو قاشق غذاخوری از آن می تواند گرسنگی شما را به کلی از بین ببرد و این احساس سیری ساعت ها دوام خواهد داشت و به شما کمک می کند چربی های مهم و ضروری را نیز به بدنتان برسانید.

موقع خرید دقت کنید که به دنبال انواع طبیعی آن باشید چون حاوی قند اضافی کمتری می باشند و چون قصد چربی سوزی دارید برایتان مناسب تر هستند.

6) سفیده تخم مرغ

آخرین ماده غذایی سفیده تخم مرغ است. این ماده غذایی که یکی از منابع ارزان و سریع پروتئین می باشد، خیلی سریع در بدن هضم می شود و به همین دلیل سلولهای عضلانی می توانند آمینواسیدهای مورد نیاز خود را از آن تامین کنند.

علاوه بر این، این ماده غذایی را می توان به روش های مختلف درست کرد و به همین ترتیب انتخابهای غذاییتان وسیعتر خواهد شد. همانطور که احتمالاً می دانید، وقتی انتخاب های غذایی محدود می شود، احتمال ترک کردن رژیم نیز بیشتر می شود. هر چیزی که به حفظ رژیم کمک کند یک نقطه مثبت است. این واقعیت که درست کردن سفیده تخم مرغ زمان زیادی نمی برد احتمال مصرف آن را بیشتر می کند تا یک چیزبرگر دوبل.

 

نویسنده:کورش بهرامپور

فرو رفتگی ناخن پا در انگشت یا اونیکوکریپتوز .....نظر

فرورفتگي ناخن پا در انگشت يا اونيکوکريپتوز (onychocryptosis)، بيش از همه شست پا را درگير مي‌کند. عوامل آناتوميک و رفتاري بسياري در فرورفتگي ناخن به داخل انگشت دخيل هستند که از آن جمله مي‌توان به کوتاه کردن نامناسب ناخن، تروماهاي مکرر يا ناغافل، استعداد ژنتيکي، تعريق بيش از حد و بهداشت نامناسب پا اشاره کرد. رويکرد درماني محافظه‌کارانه عبارتند از غوطه‌ور کردن پا در مخلوط آب گرم و صابون، کارگذاري نوار پنبه‌اي يا نخ دندان زير لبه ناخن فرو رفته و استفاده از آتل شياري(gutter splinting) با يا بدون کارگذاري ناخن آکريليک. رويکردهاي جراحي عبارتند از کشيدن ناکامل ناخن يا برداشت کامل ناخن با يا بدون فنوليزاسيون (phenolizition). روش‌هاي ديگر عبارتند از سوزاندن ماتريکس ناخن با کمک الکتروکوتر، راديوفرکوئنسي و ليزر دي اکسيد کربن. مصرف آنتي‌بيوتيک خوراکي قبل يا بعد از فنوليزاسيون، پيامد را بهبود نمي‌بخشد. کشيدن ناکامل ناخن و به دنبال آن استفاده از فنوليزاسيون يا برداشت ماتريکس ناخن، به يک ميزان در درمان موثر است. کشيدن ناکامل ناخن همراه با فنوليزاسيون، در مقايسه با برداشت جراحي ناخن بدون فنوليزاسيون در پيشگيري از عود علامتدار بيماري اثربخش‌تر است اما با افزايش مختصري در عفونت پس از عمل همراه است...

حدود 20 از بيماراني که به علت مشکلات پا به پزشکان خانواده مراجعه مي‌کنند دچار فرورفتگي ناخن پا به داخل انگشت يا اونيکوکريپتوز هستند. فرورفتگي ناخن زماني رخ مي‌دهد که پوست اطراف ناخن توسط صفحه ناخن کنار آن سوراخ مي‌شود و به دنبال آن آبشاري از فرايندهاي حضور جسم خارجي، التهاب، عفونت و فرايند‌هاي ترميمي به راه مي‌افتد. در نهايت ممکن است در انگشت مبتلا ضايعه‌اي دردناک، مترشحه و بدبو (بيش از همه در ناخن شست پا)، همراه با هيپرتروفي بافت نرم اطراف صفحه ناخن ايجاد شود.

 علل و عوامل خطر

بر اساس تجارب باليني، فرورفتگي ناخن پا به علت کوتاه کردن نامناسب ناخن رخ مي‌دهد (شکل 1). به علت ديد نامناسب يا ابزار نامناسب، يک خار ايجاد مي‌شود که محکم به بافت‌هاي اطراف ناخن اتصال مي‌يابد و با رشد صفحه ناخن به سمت ديستال بيشتر به عمق نفوذ مي‌کند. فشاري که حين راه رفتن، پوشيدن کفش و چاقي (در صورت وجود) وارد مي‌شود سبب نفوذ بيشتر خار شده و شرايط را بدتر مي‌کند.

عوامل خطر مستعدکننده براي فرورفتگي ناخن پا مشتمل بر مکانيسم‌هاي آناتوميک و رفتاري هستند. برخي از صاحبنظران عقيده دارند که در ناخن‌هاي نازک‌تر و صاف‌تر و نيز ناخن‌هاي داراي چين ناخن پهن‌تر، خطر فرورفتگي ناخن بيشتر است، اما اين مساله هنوز به اثبات نرسيده است. در يک مطالعه مورد شاهدي که در آن 46 بيمار حضور داشت، تفاوتي در شکل آناتوميک ناخن پا در بيماران مبتلا به فرورفتگي ناخن و افراد غيرمبتلا مشاهده نشد. ضربات مکرر (مثلا دويدن، شوت کردن) يا تروماي ناآگاهانه‌اي که به انگشت شست پا وارد مي‌شود، ممکن است از عوامل آغازگر باشند.

بدون اين که شواهد مستحکمي وجود داشته باشد، تصور مي‌شود استعداد ژنتيکي و سابقه خانوادگي، تعريق بيش از حد و بهداشت نامناسب پا احتمال فرورفتگي ناخن را افزايش مي‌دهند. ديابت، چاقي و اختلالات تيروييد، قلب و کليه که مي‌توانند سبب ادم اندام تحتاني شوند نيز ممکن است اين احتمال را افزايش دهند.

در دوران نوجواني، پا بيشتر عرق مي‌کند که سبب نرم شدن پوست و ناخن‌ها شده، شکاف‌دار شدن آن را تسهيل مي‌کند. اين امر سبب تشکيل خار ناخن (اسپيکول) مي‌گردد که مي‌تواند وارد پوست اطراف ناخن شود. در افراد مسن، تشکيل اسپيکول ممکن است به يک مشکل مزمن تبديل شود زيرا در اين افراد به علت کاهش تحرک و اختلال ديد، توانايي مراقبت از ناخن‌ها کاهش مي‌يابد. علاوه بر اين فرآيند طبيعي سالخوردگي سبب ضخيم شدن ناخن‌ها شده، کوتاه کردن آنها را دشوار مي‌سازد و احتمال ايجاد فشار بر پوست اطراف صفحه ناخن افزايش مي‌يابد و اغلب سبب فرورفتگي ناخن، درد و عفونت مي‌گردد.

 شکل 1. مثال هايي از کوتاه کردن مناسب و نامناسب ناخن انگشت پا. ناخن پا بايد

مستقيم چيده شود و گوشه هاي آن نبايد گرد شود.

 شکل 2. الگوريتم رويکرد پيشنهادي به بيمار مبتلا فرورفتگي ناخن پا

توصيه‌هاي کليدي براي طبابت
توصيه‌هاي باليني	رتبه‌بندي شواهد
رويکردهاي محافظه‌کارانه براي درمان فرورفتگي ناخن پا بدون عفونت شامل قرار دادن نوار پنبه‌اي، نخ دندان، يا آتل شياردار (با يا بدون ناخن آکريليک) زير لبه ناخن مبتلا است.	C
آنتي‌بيوتيک‌هاي خوراکي قبل و بعد از فنوليزاسيون سبب کاهش زمان بهبودي يا ناتواني پس از عمل (در درمان فرورفتگي ناخن) نمي‌شوند.	B
کشيدن ناکامل ناخن و سپس فنوليزاسيون در قياس با برداشت مستقيم ماتريکس ناخن به طريقه جراحي به يک ميزان در درمان فرورفتگي ناخن پا موثر است.	B
در مقايسه با برداشت‌هاي جراحي ناخن بدون فنوليزاسيون، کشيدن ناکامل ناخن همراه با فنوليزاسيون در پيشگيري از عود علامت‌دار فرورفتگي ناخن پا موثرتر است اما با افزايش مختصر خطر عفونت پس از عمل همراه است.	B
A: شواهد بيمارمحور قطعي با کيفيت مطلوب؛ B: شواهد بيمارمحور غيرقطعي يا با کيفيت محدود؛ C: اجماع، شواهد بيماري‌محور، طبابت رايج، عقيده صاحب‌نظران يا مجموعه موارد باليني.

 تظاهرات باليني

فرورفتگي ناخن به سه گروه دسته‌بندي مي‌شود: خفيف، متوسط و شديد. موارد خفيف با تورم چين ناخن، قرمزي (اريتم)، ادم و درد حين فشار دادن مشخص مي‌شود. موارد متوسط با افزايش تورم، ترشح سروزي ‌ـ چرکي، عفونت و زخم چين ناخن همراه است. شديدترين موارد رشد ناخن پا به داخل با التهاب مزمن و گرانولاسيون و همچنين هيپرتروفي شديد چين ناخن تظاهر مي‌کند.

شکل 3. درمان با آتل شياردار براي فرورفتگي ناخن پا

درمان

انديکاسيون‌هاي درمان فرورفتگي ناخن عبارت است از درد يا عفونت شديد؛ انيکوگريپوز (بدشکل شدن يا انحنا يافتن ناخن)؛ يا پارونيشي (التهاب چين ناخن) مزمن و مکرر. کنترانديکاسيون‌هاي درمان جراحي عبارتند از حساسيت به بي‌حس‌کننده‌هاي موضعي (مثلا ليدوکايين [زايلوکايين]، بوپي‌واکايين [مارکايين])، استعداد به خونريزي شناخته‌شده يا بارداري (در صورت مصرف فنل). گزينه‌هاي مختلفي براي درمان محافظه‌کارانه و جراحي وجود دارد که بايد به بيمار پيشنهاد شده و خطرات، منافع، درمان‌هاي جايگزين و ترجيح بيمار در نظر گرفته شود (شکل 2).

 درمان محافظه‌کارانه

هرچند کارآزمايي‌ باليني که ارزش اين درمان را به اثبات برساند وجود ندارد، درمان محافظه‌کارانه در بيماران مبتلا به بيماري خفيف تا متوسط که درد شديد، قرمزي قابل توجه يا ترشح چرکي از اطراف لبه ناخن ندارند، رويکردي منطقي است. درمان محافظه‌کارانه هزينه‌ـ‌اثربخش است و از انجام جراحي‌ کوچک و نيز درد و از کارافتادگي کوتاه‌مدت متعاقب آن جلوگيري مي‌کند. يک روش درماني محافظه‌کارانه، غوطه‌ورسازي انگشت و پاي مبتلا در آب گرم و صابون به مدت 20-10 دقيقه است. صاحب‌نظران توصيه مي‌کنند پس از هر بار غوطه‌ورسازي، پماد آنتي‌بيوتيک موضعي (مثل پلي‌ميکسين/نئومايسين) يا کرم يا پماد استروييدي با قدرت متوسط تا بالا، چند بار در روز و به مدت چند روز روي نواحي مبتلا استعمال شود تا بهبودي حاصل گردد.

شکل 4. ناخن شست پاي چپ که به داخل گوشت پا رشد کرده است (لبه داخلي راست

ناخن)

همچنين مي‌توان با استفاده از يک بلندکنندة ناخن يا کورِت کوچک، نوعي نوار پنبه‌اي را زير لبه ناخن قرار داد و اگر اين نوار افتاد، مي‌توان مجدداً اين روش را تکرار کرد. يک مجموعه موارد باليني بدون شاهد نشان داده است که با استفاده از اين نوارهاي پنبه‌اي، 79 بهبود علامتي طي 24 هفته پيگيري بيماران حاصل شده است. شواهدي وجود ندارد که نشان دهد کارگذاري نوار پنبه‌اي زير لبه ناخن فرورفته، با خطر ورود باکتري‌ها يا افزايش بالقوه خطر عفونت همراه است. همچنين کارگذاري نخ دندان به طور مايل زير گوشه ناخن فرورفته نيز در موارد خفيف تا متوسط موثر بوده، با درد خفيف (و يا عدم وجود درد) و عدم عفونت ثانويه همراه است و تقريبا باعث خلاصي فوري از درد و توانايي بازگشت به فعاليت‌هاي روزمره مي‌گردد.

يک رويکرد درماني محافظه‌کارانه ديگر استفاده از آتل شياردار است (مثلا يک لوله استريل که براي انفوزيون داخل‌وريدي استفاده مي‌شود را از يک سمت از بالا تا پايين شکاف داده و يک انتهاي آن به صورت زاويه‌دار مي‌برند تا ورود آن تسهيل شود) که مي‌تواند با کمک چسب نواري يا يک رزين آکريليک با قابليت تغييرشکل نظير سيانواکريلات به لبه ناخن متصل شود (شکل 3). همچنين مي‌توان از ناخن‌هاي مصنوعي آکريليک با طراحي اختصاصي در بيماران دچار فرورفتگي ناخن که بافت گرانولاسيون ندارند استفاده کرد. يک ناخن پلاستيکي صاف زير ناخن بيمار قرار داده مي‌شود و با نوار چسب در محل خود تثبيت مي‌گردد. سپس آکريليک با قابليت تغيير شکل روي ناخن قرار داده مي‌شود و در نهايت به شکل ناخن درآورده مي‌شود تا بخشي يا تمام سطح ناخن را بپوشاند. دوره درمان معادل با زماني است که براي رشد ناخن طبيعي تا پوشاندن نوک انگشت لازم است که تقريبا دو هفته تا سه ماه طول مي‌کشد.

شکل 5. استفاده از تورنيکه

 درمان جراحي

پزشکان خانواده مي‌توانند پس از آموزش مناسب، فرورفتگي ناخن را بدون ارجاع به متخصصان پا درمان کنند. شايع‌ترين روش درمان فرورفتگي ناخن و عفوني شدن آن، کشيدن ناکامل بخشي از لبه کناري ناخن و به دنبال آن برداشت شيميايي ماتريکس (ماتريسکتومي) با استفاده از فنول 88 -80 (فنوليزاسيون) است.

شکل 6. جدا کردن ناخن از بستر آن با استفاده از ابزار بالابرنده ناخن

آنتي‌بيوتيک کمکي

عفونت‌هاي چين طرفي ناخن بيش از همه از استافيلوکوک اورئوس و با شيوع کمتر گونه‌هاي گرم منفي (نظير پسودومونا) و استرپتوکوک ناشي مي‌شوند. هر چند از آنتي‌بيوتيک‌هاي خوراکي قبل و بعد از فنوليزاسيون به طور گسترده استفاده مي‌شود، مصرف آنها فقط بر پايه تجربه بوده و شواهدي از کارآزمايي‌هاي باليني در دست نيست. مطالعات متعدد نشان داده است زماني که بخش فرورفتة ناخن پا برداشته شده و ماتريسکتومي انجام شده است، بدون نياز به درمان آنتي‌بيوتيکي عفونت موضعي برطرف مي‌شود. يک کارآزمايي‌ شاهددار تصادفي‌شده شامل 54 بيمار نشان داده است که در گروه تحت درمان با ترکيب آنتي‌بيوتيک و فنوليزاسيون، تفاوت معني‌داري در زمان بهبودي با گروه تحت درمان با فنوليزاسيون به تنهايي وجود ندارد (طي دو تا سه هفته). درمان اوليه با آنتي‌بيوتيک خوراکي قبل از درمان جراحي سبب کاهش زمان بهبودي نمي‌شود و ممکن است در موارد متوسط تا شديد سبب به تاخير انداختن ماتريسکتومي شود که خود در نهايت مي‌تواند زمان بهبودي باليني را طولاني کند. اگر درمان محافظه‌کارانه مدنظر قرار ندارد، پزشک بايد از درمان آنتي‌بيوتيکي خودداري کرده و ماتريسکتومي را سريع‌تر انجام دهد.

جدول1. رويکرد جراحي به فرورفتگي ناخن پا

1- پس از توضيح خطرات و منافع جراحي و انواع روش‌هاي جايگزين به بيمار، رضايت‌نامه براي روش جراحي اخذ کنيد. بيمار را در وضعيت خوابيده به پشت يا نشسته قرار دهيد در حالي که انگشت و پاي مبتلا (شکل 4) از لبه ميز آويزان باشد.

2- انگشت مبتلا را با محلول بتادين استاندارد شستشو دهيد. براي بي‌حسي موضعي با روش بلوک انگشت، از ليدوکايين يا بوپي‌واکايين بدون اپي‌نفرين استفاده کنيد.

3- از يک تورنيکه يا باند کشي اطراف انگشت استفاده کنيد تا در مدت کوتاه عمل شما، به هموستاز کمک کند. از اين وسيله در بيماران مبتلا به بيماري عروق محيطي شناخته شده يا ديابت با احتياط استفاده شود.

4- 25-20 درصد کناري ناخن مبتلا را به عنوان محل کشيدن بخش طرفي ناخن مشخص کنيد. براي جدا کردن ناخن از بستر آن از يک ابزار بالا برنده ناخن استفاده کنيد (شکل 6).

5- از يک ابزار شکاف‌دهنده ناخن (splitter) براي بريدن انتهاي ديستال ناخن پا به طور مستقيم به سمت کوتيکولِ زير چين ناخن استفاده کنيد.

6- بخش جدا شدة ناخن را با يک گيره (هموستات) بگيريد و به طرف پايين بکشيد تا از کوتيکول جدا شود. با چرخاندن ناخن کنده شده به سمت خارج، يعني به سمت چين طرفي ناخن در حالي که در جهت مستقيم به سمت انتهاي ناخن کشش وارد مي‌کنيد آن را جدا کنيد. از برداشتن کامل قطعات ناخن و صاف بودن لبه بستر ناخن اطمينان حاصل کنيد تا از تشکيل اسپيکول (خار) ناخن و احتمال عود جلوگيري شود.

7- پس از دستيابي به هموستاز کافي، تورنيکه را آزاد کنيد. روش‌هاي تخريب ماتريکس تشکيل دهنده ناخن در زير صفحه ناخن برداشته شده عبارتند از فنوليزاسيون يا تخريب مکانيکي ماترکيس ناخن. براي فنوليزاسيون، محلول فنول 88 -80 را مستقيما روي ماتريکس ناخن قرار دهيد. اين امر را سه بار و هر بار 30 ثانيه تکرار کنيد (شکل 8). سپس کاملا با ايزوپروپيل الکل 70 شستشو دهيد تا فنول خنثي شود. فنول را فقط روي ماتريکس و نه روي بستر ناخن يا بافت اطراف آن استعمال کنيد، زيرا ممکن است بهبود زخم را به تاخير بيندازد. اگر احتمال بارداري بيمار، پزشک يا پرستار وجود دارد از فنل استفاده نکنيد. روش‌هاي تخريب ماتريکس ناخن، همچون روش‌هاي برداشت هر نوع بافت گرانولاسيون، عبارتند از الکتروکوتر، راديوفرکوئنسي، و ليزر دي‌اکسيد کربن.

8- پس از جراحي با کمک پماد آنتي‌بيوتيکي (مثلا باسيتراسين/پلي‌ميکسين)، گاز مربعي، گاز تيوبي و چسب نواري، زخم را پانسمان کرده و يک بانداژ راحت براي بيمار تهيه کنيد (استفاده از مواد مختلف قابل قبول است؛ اين توصيه‌ها بر اساس نظر افراد مجرب است.)

پس از 24-48 ساعت، انگشت مبتلا را در آب گرم آغشته به صابون غوطه‌ور کنيد و مجددا از پماد آنتي‌بيوتيک و بانداژ تميز استفاده کنيد. اين کار بايد 4-3 بار در روز و به مدت يک تا دو هفته پس از عمل انجام شود.

 تخريب ماتريکس

هر چند فنول داراي خصوصيات ضدعفوني‌کننده و بي‌حس‌کننده است، ممکن است سبب آسيب بافتي و احتمالا بروز عفونت شده، بهبود پس از عمل را به تاخير بيندازد. بهترين شواهد نشان مي‌دهند که کشيدن ناکامل ناخن و سپس فنوليزاسيون به اندازة برداشت مستقيم ماتريکس ناخن به طريقه جراحي در درمان فرورفتگي ناخن پا موثرند. يک مطالعه ديگر نشان داده که کشيدن ناکامل ناخن همراه با فنوليزاسيون در مقايسه با کشيدن ناقص ناخن همراه با برداشت ماتريکس ناخن (به طريقه جراحي) با نتايج بهتري همراه است. در مطالعه اخير، آنتي‌بيوتيک موضعي خطر عفونت يا عود فرورفتگي ناخن را کاهش نداد و فنوليزاسيون در مقايسه با برداشت ماتريکس با خطر بيشتر عفونت همراه نبود. يک مرور نظام‌مند کاکرين نشان داد که کشيدن بخشي از ناخن همراه با فنوليزاسيون در پيشگيري از عود علامت‌دار نسبت به برداشت جراحي بدون فنوليزاسيون موثرتر است، اما با افزايش مختصر خطر عفونت پس از عمل همراه است. کارآزمايي‌هايي که روش‌هاي درماني مختلف را مورد ارزيابي قرار داده‌اند به اندازه کافي ميزان رضايت بيمار را بررسي نکرده‌اند زيرا زمان پيگيري در هر کارآزمايي‌ کمتراز شش ماه بوده است که براي بررسي عود علامت‌دار زمان مناسبي نيست. هر چند فنوليزاسيون ممکن است براي اکثر بيماران بهترين و مفيدترين درمان باشد بايد براي هر بيمار خطرات و منافع آن شرح داده شود.

شکل 7. بريدن بخش فرورفتة ناخن با استفاده از ابزار شکا فدهندة ناخن

 رويکرد جراحي

ماتريسکتومي يکطرفه اثربخش بوده و در اکثر موارد مناسب است، اما ممکن است زماني که بخش باقيمانده صفحه ناخن به طور خودبه‌خود جايگزين مي‌شود، فرورفتگي ناخن از طرف ديگر آغاز شود. با ماتريسکتومي دوطرفه ناکامل، نقش کارکردي صفحه ناخن حفظ مي‌شود (هر چند ناخن باريک مي‌شود) و از لحاظ زيبايي قابل قبول است بنابراين بايد در بيماران مبتلا به انواع شديد فرورفتگي ناخن و نيز در موارد عود مدنظر قرار گيرد. فنوليزاسيون بيش از حد ممکن است بر بافت‌هاي مجاور اثر گذاشته، سبب نشت مايع سروزي به مدت 6-5 هفته پس از عمل شود. با قرار دادن اپليکاتور پنبه‌اي آغشته به کلريد آهن 20 به مدت 30-20 ثانيه روي بستر ناخن نمايان شده، نشت سروز از بستر ناخن کاهش مي‌يابد اما اين کار به طور مختصر با خطر ترومبور موضعي همراه است.

شکل 8. استعمال فنول بر ماتريکس ناخن

 روش‌هاي جايگزين

ماتريسکتومي ناقص با استفاده از الکتروکوتر، راديوفرکوئنسي و ليزر دي اکسيد کربن، همگي در درمان فرورفتگي ناخن پا موثر هستند. منافع اين روش‌ها عبارتند از خونريزي کمتر، کاهش درد پس از عمل و استريليزاسيون فوري بافت عفوني. ليزر دي‌اکسيد کربن با آسيب گرمايي کمتري به بافت‌هاي مجاور همراه است. مضرات آنها عبارتند از: زمان طولاني براي اپي‌تليزاسيون مجدد و بهبود بافتي و نياز به توجه و مراقبت از زخم به مدت 6 هفته. رنگ‌آميزي ماتريکس ناخن با متيلن بلو قبل از انجام ماتريسکتومي ناکامل با استفاده از ليزر دي‌اکسيد کربن به مشاهده بهتر ماترکيس ناخن منجر شده و کوتريزاسيون کامل را امکان‌پذير مي‌سازد. ماتريسکتومي با استفاده از اين روش‌ها گران‌تر است زيرا هزينه‌هاي ابتدايي تهيه اين تجهيزات زياد است. تاکنون هيچ کارآزمايي مقايسه‌اي براي ارزيابي هزينه ـ اثربخش بودن روش‌هاي محافظه‌کارانه يا درمان‌هاي جراحي انجام نشده است.

 رويکرد به بيمار

شکل 2 رويکرد پيشنهادي به بيمار مبتلا به فرورفتگي ناخن پا را نشان مي‌دهد. جدول 1 جزييات تکنيکي جراحي را خلاصه کرده است.

عوارض

ماتريسکتومي ناکامل ممکن است به رشد مجدد خار ناخن در امتداد چين طرفي ناخن جديد منجر شود. اين رشد مجدد ناخن به واکنش التهابي منجر شده و اغلب انجام يک روش درماني ديگر را ضروري مي‌سازد. اگر شک به عفونت چين طرفي ناخن وجود دارد، پزشک بايد يک آنتي‌بيوتيک خوراکي که فلور معمول پوست را پوشش مي‌دهد (مثلا سفالکسين، 500 ميلي‌گرم خوراکي 4 بار در روز به مدت 7-5 روز) تجويز کند. الکتروکوتر يا راديوفرکوئنسي شديد و بيش از حد مي‌تواند به فاسياي زيرين و مجاور يا پريوست آسيب برساند. اگر چند هفته پس از عمل، شست پا به خوبي ترميم نيابد، ممکن است دبريدمان، آنتي‌بيوتيک‌ خوراکي و ارزيابي راديوگرافي ضروري باشد.

بيماران بايد قبل از عمل آگاه شوند که ظاهر ناخن مبتلا به طور دايم تغيير کرده و پس از برداشتن ناخن و نسج گرانولاسيون، به تدريج بهبود يافته و به درجاتي ظاهر طبيعي خود را بازخواهد يافت.

 نویسنده:کورش بهرامپور

 

چگونگی رشد و رفتار انها......نظر بدیو

 

زماني است كه رشد و نمو جسمي، ذهني و اجتماعي قابل توجهي روي مي دهد و در طي آن شخص از يك شيرخوار وابسته، به انسان بالغ و خودكفا تبديل مي شود. علاوه بر آن كودك مهارت هايي را مي آموزد كه به او امكان مي دهد به افراد ديگر و با محيط كنش متقابل ايجاد نمايد. سرعت رشد در سال اول زندگي بيش از ساير زمان هاست و دوره ديگري از رشد سريع هم در دوران بلوغ رخ مي دهد كه دوران گذرا از كودكي به بزرگسالي است. كودكان بسياري از مهارت هاي ضروري جسمي، ذهني و اجتماعي را در5 ‌سال اول زندگي كسب مي كنند، اما فرآيند آموختن تا پايان عمر ادامه مي يابد.

 

---

دستگاه گوارش
دستگاه گوارش از لوله گوارش و اعضاي مرتبط با آن تشكيل مي شود. لوله گوارش يك لوله پيچ خورده به طول حدود7 ‌متر است كه غذا در حين هضم شدن از آن عبور مي كند. اين لوله شامل دهان، حلق، مري، معده، روده هاي كوچك و بزرگ، راست روده و مقعد است. اعضاي گوارشي مرتبط عبارتند از3 ‌جفت غده بزاقي، كبد، لوزالمعده و كيسه صفرا. دستگاه گوارش، غذا را به قطعات كوچكتر تبديل مي كند تا به وسيله سلول هاي بدن قابل استفاده شوند و مواد باقيمانده را به شكل مدفوع، دفع مي‌كند.


صفاق
يك غشاي چين خورده به نام صفاق، سطح دروني جدار شكم و تمامي اعضاي گوارشي را مي پوشاند.


دهان و مري
فرايند گوارش در دهان آغاز مي شود. عمل دندان ها و زبان در طول جويدن، غذا را براي بلع به قطعات نرم و كوچكتر تبديل مي كند و از طرفي مواد موجود در بزاق، كربوهيدارت هاي موجود در غذا را تجزيه مي كنند. در هنگام بلع، زبان لقمه غذا را از گلو به مري مي راند. در همين زمان، كام نرم حفره بيني را مي بندد و اپي گلوت كه يك زايده كوچك غضروفي در پشت زبان است، حركت كرده، حنجره را مي بندد و به اين ترتيب غذا وارد بيني يا حنجره نمي شود.


معده
غذا از مري به داخل معده مي رود. آنجا ممكن است به هم خوردن و تجزيه جزئي آن به وسيله مايعات گوارش كننده تا 5 ساعت طول بكشد تا تبديل به يك ماده نيمه مايع به نام سوپ معدي شود. مايعات بلعيده شده مثل آب و الكل از معده و روده مستقيماً‌ در عرض چند دقيقه عبور مي كنند.

روده كوچك
سوپ معدي وارد دوازدهه (قسمت اول روده كوچك) مي شود و به وسيله مايعات گوارش كننده كبد و لوزالمعده باز هم تجزيه مي شود. مرحله نهايي هضم در بقيه روده كوچك صورت مي پذيرد. در روده كوچك، مايعات گوارش كننده اي كه از جدار روده آزاد مي شوند، مواد غذايي را به واحدهاي شيميايي كوچكي تبديل مي كنند به طوري كه بتوانند از جدار روده وارد شبكه رگ هاي خوني اطراف آن شوند.

روده بزرگ
پس از جذب مواد غذايي در روده كوچك، مانده باقيمانده وارد روده بزرگ مي شود. بيشتر آب موجود در اين مواد به داخل بدن بازجذب مي شود و ماده دفعي نيمه جامد باقي مانده، مدفوع ناميده مي شود. مدفوع وارد راست روده مي شود و در آنجا تا زماني كه با يك حركت روده اي خارج شود نگهداري مي شوند.

كبد، كيسه صفرا و لوزالمعده
كبد، كيسه صفرا و لوزالمعده، به تجزيه شيميايي غذا كمك مي كنند. كبد از محصولات گوارش براي ساخت پروتئين هايي مثل پادتن ها (كه به مقابله با عفونت ها كمك مي كنند) و عوامل لخته كننده خون استفاده مي كند. كبد همچنين سلول هاي خوني فرسوده را تجزيه مي كند و مواد اضافي را به صورت صفرا دفع مي كند كه دركيسه صفرا ذخيره مي شوند و در گوارش چربي ها نقش دارند. ورود غذا به دوازدهه (اولين قسمت روده كوچك) كيسه صفرا را تحريك مي كند تا از طريق مجراي صفراوي، صفرا را به درون دوازدهه بريزد. لوزالمعده،‌ مايعات گوارش كننده قدرتمندي را ترشح مي كند كه در هنـگام ورود غذا به دوازدهـه، وارد آن مي شوند. اين مايعات، همراه با مايعات گوارش كننده اي كه به وسيله سطح داخلي روده توليد مي شوند، كمك مي كنند تا مواد غذايي به موادي تجزيه شوند كه جذب خون شده، به كبد برده مي شوند.

اعضاي گوارشي
كبد، كيسه صفرا و لوزالمعده كه در قسمت فوقاني شكم قرار دارند، مايعات گوارش كننده را به درون دوازدهه ترشح مي كنند. صفرا از كبد و يك صفرا وارد مجراي صفراوي مي شود و ترشحات لوزالمعده نيز مستقيماً‌به دوازدهه مي
رود

حركات دودي
غذا در طول لوله گوارش به وسيله توالي مداوم انقباضات عضلاني كه حركات دودي نام دارند، به جلو رانده مي شود. ديواره هاي لوله گوارش با عضلات صاف پوشيده شده اند. براي راندن لقمه غذا به جلو، عضلات پشت غذا منقبض و عضلات جلوي آن شل مي شوند. موج دودي براي حركت دادن غذا در طول لوله گوارش، عضلات جداره ها با يك توالي به نام موج دودي منقبض و شل مي شوند.

دستگاه دفع ادرار
دستگاه ادراري، مواد دفعي را از خون پاك كرده، آنها را به همراه آب اضافي با ادرار دفع مي كند. همچنين غلظت مايعات بدن را تنظيم و تعادل اسيد ـ باز بدن را برقرار مي كند. اين دستگاه از يك جفت كليه، مثانه، حالب كه كليه را به مثانه وصل مي كند( و پيشابراه )لوله اي كه از طريق آن ادرار بدن خارج مي شود تشكيل مي شود. كليه ها اعضايي لوبيايي شكل و به رنگ قرمز مايل به قهوه اي هستند كه در پشت شكم و در دو طرف ستون فقرات قرار دارند. آنها حاوي واحدهايي به نام نفرون هستند كه خوني را كه از كليه ها مي گذرد، تصفيه و ادرار توليد مي كنند. سپس ادرار از حالب ها به سمت مثانه پايين مي رود. مثانه به وسيله يك حلقه عضلاني (اسفنكتر) كه دور خروجي پاييني آن قرار دارد، بسته مي ماند. اين عضله مي تواند به طور ارادي شل شود و اجازه خروج ادرار از پيشابراه را بدهد. پيشابراه مرد، بزرگتر از پيشابراه زن بوده، به عنوان محل خروج مايع مني(مايعي كه حاوي اسپرم است و در حين فعالت جنسي خارج مي شود) عمل مي كند. از آنجا كه پيشابراه زن كوتاهتر است و نزديك به مهبل و مقعد باز مي شود، زنان بيش از مردان، مستعد عفونت هاي ادراري هستند.

ساختار كلیه
كليه شامل3 ‌ناحيه است: قشر (لايه خارجي)، مدولا(لايه مياني) و لگنچه كليوي (ناحيه داخلي). قشر حاوي واحدهاي كاركردي به نام نفرون است. هر نفرون شامل يك گلومرول (مجموعه اي از مويرگ هاي تخصص يافته كه خون در آنها تصفيه مي شود و يك لوله كليوي كه از آن مايعات دفعي حاصله عبور كرده، به ادرار تبديل مي شوند) است. مدولا شامل گروهي از مجاري جمع كننده ادرار اسـت. ادرار از اين مجـاري وارد كاليس هاي كوچك و سپس كاليس هاي بـزرگ مـي شود كه به لگنچه كليوي باز مي شوند. از اينجا ادرار وارد حالب مي شود.


ادرار چگونه ساخته مي شود؟
ادرار از موادي تشكيل مي شود كه در نفرون ها بر اثر تصفيه خون ايجاد شده اند. هر كليه حدود يك ميليون نفرون دارد. هر نفرون از مجموعه اي از مويرگ هاي باريك به نام گلومرول و لوله اي به نام لوله كليوي تشكيل مي شود. اين لوله 3 قسمت دارد: لوله پيچيده نزديك، قوس هنله و لوله پيچيده دور. خون ابتدا از گلومرول عبور مي كند. ديواره هاي مويرگ ها، منافذي دارند كه اجازه عبور آب و ذرات كوچك (مثل نمك ها ) را مي دهند، ولي ذرات بزرگتر مثل پروتئين ها و گلبول هاي قرمز از آنها عبور نمي كنند. مايعي كه از خون گرفته شده است و ماده تصفيه شده نام دارد، وارد لوله كليوي مي شود و در آنجا آب و ساير مواد مفيد آن مثل گوكز و نمك ها در صورت لوزم به داخل جريان خون بر مي گرداند.

دوران كودكي
زماني است كه رشد و نمو جسمي، ذهني و اجتماعي قابل توجهي روي مي دهد و در طي آن شخص از يك شيرخوار وابسته، به انسان بالغ و خودكفا تبديل مي شود. علاوه بر آن كودك مهارت هايي را مي آموزد كه به او امكان مي دهد به افراد ديگر و با محيط كنش متقابل ايجاد نمايد. سرعت رشد در سال اول زندگي بيش از ساير زمان هاست و دوره ديگري از رشد سريع هم در دوران بلوغ رخ مي دهد كه دوران گذرا از كودكي به بزرگسالي است. كودكان بسياري از مهارت هاي ضروري جسمي، ذهني و اجتماعي را در5 ‌سال اول زندگي كسب مي كنند، اما فرآيند آموختن تا پايان عمر ادامه مي يابد.

چگونگي رشد و نمو استخوان ها
در هنگام تولد، بيشتر اسكلت از بافت غضروفي تشكيل شده است و استخوان صرفاً در تنه استخوان هاي دراز وجود دارد. در طي كودكي، به تدريج استخوان جايگزين غضروف مي شود كه به اين روند استخوان سازي مي گويند. در استخوان هاي بلند اندام ها، نواحي موسوم به صفحه رشد وجود دارند كه براي دراز شدن استخوان مرتب غضروف توليد مي كنند و سپس اين غضروف به استخوان تبديل مي شود. با شروع دوران بزرگسالي، استخوان سازي خاتمه مي يابد و اسكلت هم به بزرگترين اندازه ممكن خود رسيده است.

استخوان هاي بلند دركودكان
رشد و استخوان سازي (تشكيل استخوان) در انتهاي استخوان هاي بلند انجام مي شود.


استخوان هاي بلند در بزرگسالان
همه غضروف موجود در استخوان، استخواني شده است. يك لايه غضروفي از انتهاي استخوان محافظت مي كند.


رشد و استخوان سازي (تشكيل استخوان) در انتهاي استخوان هاي بلند انجام مي شود.


چگونگي تكامل مغز و جمجمه
مجموعه نورون هاي نوزاد (سلول هاي عصبي) كامل است، اما شبكه مسيرهاي بيـن سـلولـي در نـوزاد هنوز تكامـل نيافتـه اند. در 6 سـال اول زنـدگي مغز رشـد مـي كند و شبكه عصبي (اعصاب) به سرعت پيچيده تر شده و در نتيجه يادگيري انواع رفتارها و مهارت ها براي كودك ممكن مي شود. براي آن كه بزرگ شدن مغز ممكن شود، كرانيوم (بخشي از جمجمه كه مغز را مي پوشاند) هم در فضاهاي نرم موسوم به ملاج و در فواصـل بيـن استخوان هاي جمجه موسوم به درز رشد مي كند. اين نواحي به تدريج تبديل به استخوان مي شوند. در طي بقيه دوران كودكي، مغز، شبكه عصبي و جمجمه با سرعت آهسته تري رشد مي كنند.

دمغز و جمجمه در هنگام تول
شبكه عصبي كاملاً تكامل نيافته است. استخوان‌هاي جمجه‌ را درزها و ملاج‌ها از هم جدا نگه مي‌دارند.


مغز و جمجه در6 ‌سالگي
مغز تقريباً اندازه نهايي خود را يافته است و شبكه عصبي متراكم تر شده است. ملاج ها بسته شده اند و استخوان هاي جمجمه در محل درزها ثابت شده اند.


مغز و استخوان بزرگسلان
مغز و جمجه به حداكثر اندازه نهايي خود دست يافته اند. شبكه عصبي كمال يافته است؛ هرچند كه با ادامه دادن يادگيري فرد، آن هم ممكن است به نمو خود ادامه دهد.


رشد بدن
رشد دوران كودكي را هورمون ها كنترل مي كنند و علاوه بر آن، عواملي همچون رژيم غذايي و سلامت كلـي فرد هـم بر آن تأثير مي گذارند، بدن كودك مدام در حال رشد است. اما ميزان اين رشد بسته به مرحله زندگي متفاوت است. روي هم رفته رشد در دوران شيرخوارگي و دوران بلوغ سريع تر از همه دوران هاي ديگر است. علاوه بر آن بعضي از اعضاي بدن هم سريع تر از قسمت هاي ديگر رشد مي كنند كه اين امر منجر به تغيير نسبت هاي بدني كودك در حين رشد تغيير مي0شود. در هنگام تولد، اندازه سر، يك چهارم طول كل بدن است و تا6 ‌سالگي نيز به سرعت به رشد خود ادامه مــي دهد. خصيصه هـاي صورت نيـز در طـي كودكي تغييـر مـي يابند؛ بدين ترتيب كه صورت بزرگتر از باقي جمجمه مي شود. اندام ها دردوران شيرخوارگي نسبت به ساير اجزاي بدن كوچك تر هستند و با رشد كودك طويل تر مي شوند كه به ويژه اين طويل شدن در دوران بلوغ سريع تر است. نهايتاً بدن در حدود‌18 سالگي به اندازه نهايي خود مي رسد. در اين زمان، اندازه سر تقريباً يك هشتم طول كل بدن است در حالي كه اندازه پاها نصف اندازه بدن است.


كسب مهارت‌ها در5 ‌سال اول زندگي
نوزادان قادرند ببينند، بشنوند، اعمال بازتاب گونه داشته باشند (مثل مكيدن) و براي جلب توجه مادرخود گريه مي كنند. از هنگام تولد تا حدود 5 سالگي، خردسالان انواعي ازديگر مهارت هاي ضروري را فرا مي گيرند. مهارت هاي جسمي، چيره دستي، زبان و رفتار اجتماعي چهار جنبه مهم تكامل كودك هستند. كسب اين مهارت ها طي مراحل مشخص موسوم به ?شاخص هاي نمو? روي مي دهد. اين مراحل به ترتيب خاصي روي مي دهند و زمان آن را به صورتي نه چندان دقيق مي توان پيش بيني كرد. هر چند كه سن دقيق دستيابي به اين مهارت ها در هر كودكي متفاوت است. توانايي يادگيري مهارت هاي خاص مثل كنترل ادرار و مدفوع به بلوغ دستگاه عصبي كودك بستگي دارد. علاوه بر آن قبل از يادگيري مهارت هاي پيچيده مشخص، ابتدا لازم است كه كودكان توانايي هاي ساده تري را كسب كنند؛ براي مثال كودك بايد قبل از آن كه بتواند راه برود، بايد بتواند بايستد. مهارت‌هاي جسمي مهمترين مهارت ها، كنترل يافتن بر وضعيت بدن،‌تعادل و حركت است. شيرخوار ابتدا ياد مي گيرد چگونه سرش را بلند كند و بچرخاند. سپس سرش را بلند كنند و بچرخاند سپس مي نشيند. پس از آن ياد مي گيرد كه چگونه روي زمين بخزد، بايستند، راه برود و بدود. چيره دستي و بينايي كودكان ياد مي گيرند كه چگونه حركات دست و بينايي خود را هماهنگ كنند. تا بتوانند اعمالي همچون برداشتن اشيا و نقاشي كردن را انجام دهند. شنوايي و زبان در ابتدا كودكان فقط به سمت صدا برمي گردند و با بغ بغو كردن به آن پاسخ مي دهند. در يك سالگي كودك اولين كلمه خود را به زبان مي آورد و به تدريج معني كلمات را مي فهمد و پـس از آن يـاد مـي گيرد جمـله سازي كند. رفتار اجتماعي و بازي لبخند زدن اولين مهارت اجتماعي است كه كودك فرا مي گيرد. بعدها ياد مي گيرد كه با ديگر كودكان بازي كند و جدايي از والدين را تحمل كند. كودكان مهارت هاي عملي از قبيل تغذيه و لباس پوشيدن (به تنهايي) را نيز ياد مي گيرند.



دستگاه تنفس
تنفس فرايندي است كه از طريق آن،‌ بدن اكسيژن كسب مي كند (براي توليد انرژي) و دي اكسيد كربن (محصول دفعي اصلي) را دفع مي كند. هوا از طريق بيني يا دهان وارد شده، از طريق ناي (لوله هوا) به طرف برونش ها (راه هاي هوايي تحتاني) و برونشيول ها (راه هاي هوايي كوچكتر) در ريه ها مي رود. برونشيول ها به كيسه هايي به نام آلوئول ختم مي شوند كه در اطراف آنها رگ هاي خوني قرار دارد. اينجا اكسيژن وارد خون و دي اكسيد كربن وارد ريه ها مي شود تا به خارج دميده شود. تنفس توسط ديافراگم (يك عضله) و عضلات بين دنده اي انجام مي شود. دستگاه تنفسي شامل حلق (گلو)، حنجره و اپي گلوت نيز هست. لوزه ها و آدنوئيدهـاي واقع در حـلق به مبارزه با عفونت ها كمـك مي كنند. حنجره، حاوي طناب هاي صوتي است كه براي توليد صدا به لرزش در مي آيند. اپي گلوت در طول بلع، ناي را مي بندد تا غذا وارد ريه ها نشود

نویسنده:کورش بهرامپور 

 

دستگاه تولید مثل پسران........بیماریهاو وظایف ان........نظر........

( مرجع کامل اطلاعات دستگاه تولید مثل پسران -آناتومی وظایف  بیماریها  )

  مقدمه:

موجودات زنده همگی قابلیت تولید مثل دارند و همین موضوع عامل بقای نسل آنهاست. دستگاه تناسلی به همین منظور در بدن موجودات زنده تعبیه شده است. دستگاه تناسلی تنها دستگاهی از بدن است که برای زندگی خود فرد حیاتی نیست امّا برای بقای نسل لازم است. در فرآیند تولید مثل انسان دو سلول جنسی یا گامت نقش دارند: گامت مردانه که اسپرم نامیده می‌شود و گامت زنانه که تخمک نام دارد.

 اسپرم توسط دستگاه تناسلی مردانه و تخمک توسط دستگاه تناسلی زنانه تولید می‌شوند. اسپرم در حین فعالیت جنسی در اثر انزال از طریق آلت مردانه وارد دستگاه تناسلی زنانه می‌شود. اسپرم از داخل واژن شنا کرده و وارد رحم می‌شود و خود را به لوله‌های فالوپ یا لوله‌های رحمی می‌رساند. تخمک نیز از تخمدان زن آزاد می‌شود و وارد لوله های فالوپ می شود. اسپرم و تخمک در این محل با یکدیگر برخورد می کنند. اسپرم وارد تخمک می شود و آنرا بارور می کند و لقاح حاصل می شود که نتیجة آن تشکیل سلول تخم است که می‌تواند به یک نوزاد تبدیل شود. بنابراین همکاری مرد و زن برای تشکیل تخم و در نتیجه حامله شدن زن لازم است. زن با وجود اینکه سلول تخم را تا بزرگ شدن و تبدیل شدن به یک نوزاد کامل در درون رحم نگه می‌دارد ولی همانطور که گفته شد برای باردار شدن نیازمند اسپرم مردانه است.

دستگاه تناسلی مردانه

در اکثر موجودات دو جنس مذکر و مؤنث وجود دارد و هر جنس دستگاه تناسلی مخصوص خود دارد. دستگاه تناسلی در هر جنس شکل و ساختار خاص خود را دارد. امّا وظیفة آنها در هر حال تولید، تغذیه و انتقال تخمک (در زن) و اسپرم (در مرد) است. وجود این دو سلول برای تشکیل سلول اول جنین یعنی تخم لازم است. بر خلاف دستگاه تناسلی زنان که همة اجزاء آن در داخل لگن قرار گرفته است، اجزاء دستگاه تناسلی مردان هم در داخل و هم در خارج لگن قرار دارند. دستگاه تناسلی مردانه شامل قسمتهای زیر است:

·         بیضه‌ها

·         لوله‌ها خارج کننده به نام اپی دیدیم و وازدفران

·         غدد ضمیمه شامل پروستات و غدد منی ساز

·         آلت مردانه

در مردی که به بلوغ رسیده است، دو بیضه – که در داخل کیسة بیضه در خارج بدن قرار گرفته‌‌اند- وظیفة تولید و نگهداری میلیونها سلول اسپرم را بر عهده دارند. بیضه‌ها تخم مرغی شکل هستند و حدود ۵ سانتی‌متر طول و ۳ سانتی متر قطر دارند. بیضه‌ها علاوه بر تولید و نگهداری اسپرم، بخشی از دستگاه غدد درون ریز بدن هستند که هورمونهای مردانه مانند تستوسترون را تولید می‌کنند. تستوسترون نقش اساسی در بلوغ پسر دارد و با پیشرفت بلوغ، بیضه‌ها مقدار بیشتری از این هورمون تولید می‌کنند. تستوسترون هورمونی است که باعث می‌شود پسران صدای بم‌تر و کلفت‌تری پیدا کنند، بدنشان عضلانی شود، موهای بدن و صورتشان رشد کند. این هورمون همچنین تولید اسپرم را تحریک می‌‌کند. اپی‌دیدیم و وازدفران لوله های نازک و درازی هستند که از بیضه‌ها شروع می‌شوند و مایع حاوی اسپرم که منی نامیده می‌شود را به بیرون انتقال می‌دهند. این مجاری به همراه بیضه‌ها در داخل عضو کیسه مانندی به نام کیسه بیضه یا اسکروتوم قرار می‌گیرند. این کیسه در خارج بدن قرار دارد و وظیفة‌ آن تنظیم دمای بیضه‌هاست. بیضه‌ها برای داشتن فعالیت مناسب باید در دمای پایین‌تر از دمای بدن باشند و به همین دلیل خارج بدن قرار دارند. کیسة‌ بیضه با کوچک و بزرگ شدن، بیضه‌ها را به بدن نزدیک و یا از آن دور می‌کند. زمانیکه بدن سرد است –مثلاً‌ موقع شنا در آب سرد- کیسه بیضه منقبض می‌شود و بیضه‌ها را به بدن نزدیک می‌کند تا از گرمای آن استفاده کند. امّا زمانیکه بدن گرم است، کیسة بیضه شل می‌شود تا بیضه‌ها از بدن دور شوند و بتوانند خنک شوند. مغز و دستگاه عصبی هدایت این تنظیم دمای بیضه‌ها توسط کیسة‌ بیضه را بر عهده دارند

غدد ضمیمه دستگاه تناسلی شامل غدد منی ساز و پروستات وظیفة تولید مایع لازم برای روان کردن لوله‌های خارج کننده و تغذیه اسپرم را بر عهده دارند. وازدفران که ادامة‌ اپی‌دیدیم است به غدد منی ساز که در طرفین مثانه قرار گرفته‌اند می‌رسد. غدد پروستات که مسؤول تولید بخشی از مایع منی است، در پایین مثانه قرار گرفته‌ است. این غدد مجاری انزال (مجاری خارج کننده منی) که ادامة وازدفران است را احاطه می‌کند. مجاری انزال با عبور از داخل پروستات به داخل پیشابراه باز می‌شود. پیشابراه از مثانه شروع می‌شود و تا داخل آلت مردانه امتداد می‌یابد. پیشابراه مسؤول خارج کردن ادرار و نیز منی است

آلت مردانه از دو بخش تشکیل شده است: بدنه آلت و سر آلت. در نوک آلت در قسمت سر آن یک سوراخ کوچک وجود دارد که خروجی پیشابراه است و ادرار و منی از آن خارج می‌شوند. آلت ساختمانی اسفنجی شکل دارد که می‌تواند پر خون شود که باعث بزرگی و سفت شدن آن می‌شود که این حالت معمولا‌ً در اثر تحریک جنسی اتفاق می‌افتد و آلت را آمادة وارد شدن به داخل واژن زن می‌کند. در حالت عادی آلت نرم است. پسران در بدو تولد در سر آلت خود پوست اضافه‌ای دارند که مطابق قوانین اسلامی می‌بایستی این پوست اضافه برداشته شود. این عمل که ختنه کردن نامیده می‌شود معمولاً در طی چند روز اول تولد نوزاد پسر انجام می‌شود. ختنه کردن به رعایت بهداشت کمک می‌کند و خطر سرطان در آن ناحیه را کم می‌کند

نقش مرد در تولید مثل:

ماهیت و اساس تولید مثل ترکیب یاخته های جنسی مذکر و مونث یعنی پیوند اسپرم با تخمک است. پس وظیفه مهم دو جنس این است که یاخته های جنسی لازم را تولید کنند.

وظیفه مرد نه تنها تولید اسپرم است، بلکه باید آن را به جایی برساند که با سلولهای جنسی مونث ترکیب شود.

در انسان اندامهایی وجود دارند که در اثر تماس جسمی،(جنسی) اسپرم را به تخمک می رسانند تا تخم بارور شود. چون وظیفه اسپرم رسانی به واژن(مهبل) به عهده آلت تناسلی است.

مایع منی:

مایع منی به مادهی گفته می شود که در هنگام انزال از مرد خارج می شود عنصر اصلی سازنده این مایع اسپرم است.البته این فرایند توسط غدد دیگر جنسی تکمیل می شود مثل پروستات و کیسه های منی.

بیضه ها:

اسپرم در بیضه ها که غدد جنسی مرد هستند ساخته می شود.دو بیضه چپ و راست وجود دارد که هردو در محلی به کیسه بیضه مستقر هستند.این کیسه در پشت آلت مرد آویزان است.

آلت مرد:

این قسمت وسیله ای است برای رساندن اسپرم(منی) به واژن زن برای بارور شدن.

آلت از چند قسمت تشکیل شده است.

قسمت تنه(شافت)

قسمت سر(که شامل سوراخی است برای خروج منی)

کل الت هم با پوست شلی پوشانده شده است.پوست سر آلت به پوست حشفه موسوم است که در هنگام ختنخ کردن برداشته می شود.قسمت سر و زیر آلت دارای رشته های عصبی می باشند که فوق العاده نسبت به تحریکات جنسی حساس هستند.

نعوظ:(شق شدگی)

در حال آلت عادی آلت جنسی مرد شل است و در جلوی کیسه های بیضه اویزان می باشد.

در جریان تحریکات و برانگیختگیهای جنسی، جهت و ابعاد آلت تغییر می کند. در این حالت آلت سفت و سخت می شود و به اصطلاح عامیانه شق می شود.علت اصلی این موضوع ورود خون به عالت می باشد.که باعث بزرگ شدن و سفت وسخت شدن آن می شود.

اندازه طبیعی آلت:

در حالت عادی و غیر نعوظی اندازه آلت حدود ۷ تا ۷٫۸ سانتیمتر است و قطر آن حدود۶٫۵ تا ۷٫۲ سانتیمتر است.

ولی در حالت نعوظ و شق شدن طول آن به ۱۲٫۵ تا ۱۶ سانتیمتر می رسد. وقطر آن در همین حالت حدود ۱۱٫۵ تا ۱۳٫۵ سانتیمتر می باشد.

البته تمامی این اندازها تقریبی هستند زیرا ابعاد آلت در افراد مختلف متفاوت است.و ربطی به هیکل و اندام شخص ندارد

وظایف دستگاه تناسلی مردانه چیست ؟

وظیفة نهایی اجزاء مختلف دستگاه تناسلی مرد، تولید اسپرم است که آنرا به شکل منی تهیه می‌‌کند و هنگام برقراری رابطة جنسی با جنس مخالف وارد دستگاه تناسلی زن می‌کند تا بارداری اتفاق بیفتد. وظیفة دیگر این دستگاه تولید هورمون‌های مردانه است که برای بلوغ و ظاهر مردانه لازم است.
زمانیکه نوزاد پسر بدنیا می‌آید تمام قسمتهای دستگاه تناسلی مردانه را دارد ولی تا رسیدن به زمان بلوغ فعالیت تولید مثلی ندارد. در زمان بلوغ در حدود سنین ۱۴-۱۰ سالگی هورمونهایی از غدد هیپوفیز -که در پایین مغز قرار دارد- ترشح می‌شود که از طریق خون به بیضه‌ها می‌رسد و آنها را وادار به تولید تستوسترون و اسپرم می‌کند. با تولید تستوسترون تغییراتی در بدن اتفاق می‌افتد. در حین بلوغ کیسة‌ بیضه‌ها بزرگ‌تر می‌شوند، سپس آلت مردانه بزرگتر می‌شود و غدد منی ساز و پروستات نیز رشد می‌کنند. موهای ناحیة تناسلی و نیز موهای صورت و زیر بغل شروع به رشد می‌کنند و به تدریج صدای مردانه جای صدای بچه گانه را می‌گیرد. در حین بلوغ پسران رشد قدی و وزنی سریعی پیدا می‌‌کنند و بدنشان عضلانی می‌شود. زمانیکه پسری بالغ می‌شود روزانه میلیونها اسپرم تولید می‌کند. هر سلول اسپرم بسیار کوچک است در حد ۰۵/۰ میلی‌متر است. اسپرم داخل بیضه‌ها تولید می‌شود و از شکل یک سلول عادی تبدیل به سلول دارای سر و دم شبیه یک بچه وزغ می‌شود. مواد ژنتیکی در سر اسپرم قرار دارد. دم اسپرم متحرک است و اسپرم را در داخل اپی‌دیدیم و بعدها در داخل دستگاه تناسلی زنانه به جلو می‌راند. هر اسپرم پس از تولید در بیضه، حدود ۶-۴ هفته در داخل اپی‌دیدیم می‌ماند و بخشی از تکامل خود را در آن سپری می کند و پس از آن وارد وازدفران می‌شود. غدد منی ساز و پروستات مایع منی را به اسپرم اضافه می‌کنند و منی بدینوسیله کامل می‌شود. با تحریک شدن جنسی مرد، آلت سفت و سخت می‌شود، عضلات درون اعضاء جنسی منقبض میشوند و بدینوسیله مایع منی به بیرون ریخته می‌شود که به این عمل انزال می‌گویند. با هر انزال حدود ۵۰۰ میلیون اسپرم از بدن خارج می‌شود. در صورتیکه مایع منی درون دستگاه تناسلی زن ریخته شود، اسپرم از واژن به سمت بالا شروع به حرکت میکند که دم اسپرم قابلیت شنا کردن را به آن می دهد. اسپرم از طریق دهانه رحم وارد رحم می‌شود و از آنجا به لوله‌های رحمی (لوله‌های فالوپ) می‌رسد. در صورتیکه اسپرم در زمانیکه تخمک از تخمدان زن آزاد شده باشد به آن برسد آنرا باردار می‌کند. برای باردار کردن تخمک تنها یک اسپرم کافیست. در واقع با وارد شدن یک اسپرم به تخمک هیچ اسپرم دیگری نمی‌تواند به آن وارد شود و بارور شدن تخمک با محتویات ژنتیکی درون اسپرم انجام می‌شود و حاملگی آغاز می‌شود. سلول تخم حاصل شده شروع به رشد می کند و تبدیل به هزاران سلول می‌شود و جنین را بوجود می‌آورد. پس از ۹ ماه جنین کامل می‌شود و نوزاد متولد می‌شود

بیماریهای دستگاه تناسلی مردانه چیست؟

بعضی از بیماریها ممکن است دستگاه تناسلی مردانه را درگیر کند که بعضی از شایع‌ترین آنها در زیر توضیح داده شده است:

آسیب به بیضه: کوچکترین ضربه به بیضه باعث درد بسیار و تورم می‌شود. پیچ خوردگی بیضه زمانی اتفاق می‌افتد که بیضه به دور خود می‌پیچد که باعث بسته شدن رگهای خونرسان به بیضه می‌شود. این حالت شایع نیست ولی اورژانسی است چرا که اگر پیچ خوردگی به سرعت تصحیح نمی‌شود باعث تخریب بیضه می‌شود. در صورت درد شدید در ناحیة بیضه باید بلافاصله به پزشک مراجعه کنید.

- سرطان بیضه: این سرطان یکی از سرطانهای شایع در مردان کمتر از ۴۰ سال است. سرطان تولید بی‌رویه سلولهاست که در صورتیکه به موقع تشخیص و درمان نشود می‌تواند کشنده باشد. سرطان بیضه در صورتیکه زود تشخیص داده شود به خوبی به درمان پاسخ می‌دهد. به همین جهت همة‌ پسران باید به صورت منظم بیضه خود را معاینه کنند تا مطمئن باشند که تودة‌ غیر طبیعی در آن بوجود نیامده است.

- التهاب و عفونت اپیدیدیم: اکثراً در اثر یک میکروب بوجود می‌آید که ممکن است از طریق جنسی منتقل شود. درد و تورم بیضه از علایم این بیماری است.

- هیدروسل یا آب آوردن بیضه: که در طی آن مایع در درون غشاهای اطراف بیضه جمع می‌شود. هیدروسل باعث تورم بیضه‌ می‌شود ولی این تورم دردناک نیست. در بعضی موارد عمل جراحی برای درمان آن لازم است.

- فتق مغبنی: زمانی است که بخشی از روده به صورت غیر طبیعی وارد کشالة‌ ران و کیسة‌ بیضه می‌شود. محتویات فتق بصورت تورم در ناحیه کشاله ران و کیسه بیضه دیده می شود. این بیماری با جراحی درمان می‌شود.

- بیماریهای منتقله جنسی از طریق برقراری رابطة‌ جنسی با فرد آلوده به بدن انتقال می‌یابد. عفونت‌هایی مانند ایدز، زگیل تناسلی، سیفلیس، سوزاک، کلامیدیا، تبخال تناسلی و هپاتیت B در صورت عدم رعایت اصول محافظتی از فرد آلوده به فرد دیگر در اثر رابطة جنسی قابل انتقال هستند.
در صورتیکه فکر می‌کنید هر یک از علایم یا بیماریهای ذکر شده فوق را دارید یا در صورتیکه سؤالی در خصوص مراحل رشد و بلوغ خود دارید بایستی با پدر و مادر و یا پزشک خود مشورت نمایید. اکثر بیماریهای دستگاه تناسلی مردانه قابل درمان هستند.

نویسنده:کورش بهرامپور

19تمرین در حالت نشسته برای زانو درد.نظر بده دگه اِ......

تمرین در حالت نشسته روی صندلی
تمرین 1 راحت روی صندلی نشسته،دستها را روی آن بگذارید. کتاب قطوری را بین پا ها قرار دهید. کتاب را بالا بیاورید بدین وسیله که زانو ها را دراز کنید. این حالت را 5 ثانیه حفظ کنید،قبل از اینکه پا ها را زمین بگذارید. تمرین را 5 بار تکرار کنيد.
تمرین 2 کتابچه ای را بین زانو ها قرار دهید. زانو و ساعد پا را بهم فشار دهید و در حالت انقباض 5 ثانیه نگهدارید. سپس 10 ثانیه ریلکس و آرام بنشینید. اين تمرین را 5 بار تكرار کنید.
تمرین 3 پای سالم را پشت پای مصدوم بگذارید. ساق پا و زانو را محکم به هم فشار دهید و 8 ثانیه نگهدارید و سپس 8 ثانیه استراحت کنید.این تمرین را 5 بار تکرار كرده سپس پاها را عوض کنید.
تمرين 4 آرام روی صندلی بنشینید.باسن و زانو خم هستند. انگشتان پا را به داخل کشیده و سپس  صاف کنید. این تمرین را ده بار تکرار کنید.
تمرين 5 پای مصدوم را کشیده و انگشتان پارا بطرف خارج متمایل کرده و انگشتان را محکم بکشید. زانو را خم کرده و انگشتان پا را بطرف خارج بچرخانید. پا را از زانو کشیده و سپس خم کنید، بدون اینکه حالت پا تغیر کند (گوئی میخی را  با  پاشنه بدیوار میکوبید) این تمرین را 5 بار تکرار کنید.
تمرین 6 پای مصدوم را از زانو خم و بالا بیاورید،نوک  پا را کمی بطرف بیرون بجرخانید .پنجه پا را محکم بطرف زانو ها بکشید. زانو را خم و نوک پا را بطرف خارج بچرخانید. پا را 30 درجه صاف وسپس  60 درجه خم کنید.بدون اینکه حالت پا را تغیر دهید این تمرین را 5 بار تکرار کنید.
تمرین 7 ساق پای مصدوم را به سمت بیرون و عقب ببرید. پنجه های پا را به بالا برده و نوک پنجه را بطرف خارج بچرخانید.حال پا را آهسته و مورب به جلو وسط بدن ببرید. در پایان برگشت بجای اوّل.این تمرین را 6 بار تکرار کنید.سپس با پای دیگر.
تمرین در حالت دراز کش راحت به پشت بخوابید.برای تمرین  نیاز به  یک بالش و یا یک حوله دارید. توجه داشته باشید که در ستون فقرات گودی کمر زیاد نشود. برای اینکه گودی کمر زیاد نشود، پای سالم را خم و کف پا را روی زمین بگذارید.
تمرين 8 حالت استارت:پای سالم را کمی از زانو خم میکنیم و روی زمین میگذاریم.بالش کوچکی زیر پای زانوی مصدوم میگذاریم . اجرا:انگشتان پا را بطرف بالا بیاورید و پشت زانو را روی بالش فشار دهید.پاشنه پا از زمین بلند میشود.5 ثانیه این حالت را نگهدارید ،روی زمین گذاشته و 10 ثانیه استراحت کنید.این تمرین را 5 بار تکرار کنید. این تمرین را با پای دیگر هم انجام دهید.
تمرین 9 حالت استارت : پای سالم را از مفصل زانو خم و روی زمین بگذارید. پای مصدوم را از زمین بلند، با کمی فاصله از پای دیگر بطوری که پنجه های پا بطرف بیرون باشد. اجرا: پای مصدوم را روی پای دیگر عبور داده و دوباره روی زمین بگذارید. این تمرین را پنج بار تکرار و سپس با پای دیگر شروع کنید.
تمرین 10 حالت استارت: پای سالم از زانو خم و روی زمین گذاشته شده و پای مصدوم کمی از زانو خم به بالا برده میشود اجرا:سعی کنید پای مصدوم را کامالً با قدرت صاف کرده ،سپس دوباره خم کنید.این تمرین را پنج بار تکرار کنید.با پای دیگر همین تمرین را تکرار کنید.
تمرین 11 حالت استارت: پای سالم از زانو خم، روی زمین گذارده شود از پشت ران با حوله ای پای مصدوم را کشیده و نگهدارید اجرا: پای مصدوم را بحالت کمی خم بالا ببرید(تا آنجا که بدون درد باشد). ران را بطرف حوله فشار دهید و سعی کنید تا آنجا که میتوانید پا را صاف کنید .این حالت را 5 ثانیه نگهداشته و سپس شل کنید.این تمرین را 5 بار تکرار وسپس با پای دیگر شروع کنید.
تمرین 12 حالت استارت: هردو زانو و باسن را خم کرده و پاها را روی زمین بگذارید. اجرا: هر دو پا را همزمان به خارج هدایت کرده و دوباره بحالت اول برگردانید. این تمرین را 5 بار تکرار کنید.
تمرین 13 حالت استارت: پاها از زانو خم شده، روی زمین بگذارید. اجرا:سعی کنید بدن را تا حد امکان بالا بکشید. دراین حالت عضلات باسن را منقبض کرده و پاشنه ها را به زمین فشار دهید.این حالت را 5 ثانیه نگهدارید،قبل از اینکه بحالت اولیه برگردید و عضلات را شل کنید.این تمرین را 5 بار تکرار کنید
تمرین 14 حالت استارت: باسن و زانو ها را خم و ساعد پا را روی صندلی بگزارید. اجرا:سعی کنید بالاتنه را بطرف بالا بیاورید و پاشنه ها را روی صندلی فشار آورید.این حالت را 5 ثانیه نگهدارید،قبل از اینکه بحالت استارت برگشته و 10 ثانیه ریلکس کنید.این تمرین را پنج بار تکرار کنید.
تمرین 15 حالت استارت: زانو و باسن را خم کرده و پا ها را روی دیوار بگذارید. اجرا:پاها را بدیوار فشار داده و 5 ثانیه نگهدارید. سپس 10 ثانیه عضلات را شل کنید. این تمرین را 5 بار تکرار کنید.
تمرین 16 حالت استارت: هر دو پا را کشیده و با فاصله روی زمین بگذارید. اجرا: پای مصدوم را به خارج هدایت کنید. پنجه ها نیز بطرف خارج نشان میدهند. حال پا را بطور مورب بطرف یگراز روی پای دیگر بگذرانید(پنجه ها همیشه رو بخارج نشانه رفته اند) این حالت را پنج ثانیه نگهدارید. پا را بهمین طریق برگردانید و 10 ثانیه استراحت کنید. این تمرین را 5 بار تکرار کنید. این عمل را با پای دیگر نیز انجام  دهید.
تمرین بحالت قرار گرفته روی شکم بروی شکم خوابیده و بالش زیر زانوها قرار دهید.
تمرین 17 حالت استارت: هر دو زانو را خم کرده،پای سالم را روی پای مصدوم قرار دهید اجرا: سعی کنید پای مصدوم را در مقابل مقاومت پای دیگر بطرف باسن بکشید. در این حالت شکم را محکم بزین فشار دهید. این حالت را 5 ثانیه نگهدارید،سپس 10 ثانیه استراحت کنید. این تمرین را پنج بار تکرار کنید.
تمرین 18 پای چپ و راست را بتناوب برای یکدقیقه خم کنید.
تمرین بحالت دراز کشیده، از پهلو
تمرین 19 حالت استارت: پای مصدوم پائین قرار گرفته پای سالم که در پائین قرار گرفته را از زانو و باسن خم کنید. اجرا:پای بالائی را کشیده و بلند کنید.این حالت را 5 ثانیه نگهدارید،قبل از اینکه پا را روی زمین بگذارید و 10 ثانیه استراحت کنید. این تمرین را پنج بار تکرار کنید. با پای دیگر نیز این عمل را تکرار کنید.

تمرينات برای زانو درد

نویسنده:کورش بهرامپور

پیچ خوردگی:یعنی مفصل به یک جهت بیش از اندازه بچرخد.مچ پا شایعترین ان است و بعد زانو

شاید یکی از مشکلات شایع که بیشتر ما با آن درگیر می شویم ، پیچ خوردگی مچ پا باشد.

اطراف مفصل مچ پا را بافتهای سفتی بنام لیگامان یا همان رباط در بر گرفته اند تا در زمان راه رفتن یا وزن انداختن مفصل را در راستای درست خود نگه دارد. هر چند عضلات بزرگ و کوچکی هم در آن اطراف وجود دارد ولی این لیگامانهای بدلیل نزدیکی بیشتر با مفصل از اهمیت ثباتی بیشتری برخوردارند.

دلایل پیچ خوردگی به اختصار شامل:

• راه رفتن یا دویدن بر سطح نا هموار که بطور ناگهانی مچ پا می چرخد
• راه رفتن با کفشهای پاشنه بلند که ثبات پا را به خطر می اندازد
• ناتوانی و ضعف بافتهای لیگامانی در تحمل فشارهای وارده

معمولا چرخش ناگهانی پا به داخل اتفاق می افتد و لیگامانهای خارجی بیش از حد کشیده می شوند و چنانچه حرکت شدید و زیاد باشد ممکن است پارگی ناقص یا کامل بدهد. در شکل زیر نمایی از لیگامانهای خارجی و مکانیسم آسیب مشهود است.

علائم آسیب که حتما باید بدان توجه کرد و چه بسا فورا بعد آسیب متوجه آن نشویم و لازم است در نظر داشته باشیم و از بدتر شدن آن جلوگیری کنیم:

• درد مچ پا که در اول مشخص نمی شود و معمولا بعد از گذشت چند دقیقه یا در زمان استراحت خود را نشان می دهد
• حساسیت در ناحیه کشیده شده
• ورم در دو طرف یا یک طرف و یا روی مچ پا که در شکل فوق مشخص است.
• کاهش قدرت پای آسیب دیده
• کاهش ثبات مفصلی حتی در پارگیهای خفیف
• کبودی معمولا وجود ندارد مگر در موارد آسیب شدید

·         آسیب های مچ پا, شایعترین آسیبهای ورزشی محسوب می گردند.۸5% از صدمات مچ پا را پیچ خوردگیهای مچ پا تشکیل می دهد . و 80% این پیچ خوردگی ها را نوعی پیچ خوردگی که در آن کف پا به سمت داخل بوده(Inversion) و کناره خارجی پا مماس بر زمین می باشد تشکیل می دهد که آسیب وارده به سمت خارج مچ پا وارد می شود .

·  پیچ خوردگی مچ پا, شایعترین آسیب و صدمه ورزشی محسوب می گردد که احتمال بروز آن در دوره ورزشی یک فرد بین 45-25% می باشد .پیچ خوردگی مچ پا بویژه در ورزشهای فوتبال ، والیبال ، بسکتبال شایع است .

·  آناتومی مچ پا:

·  لیگامان دلتوئید(شکل زیر):

·درساختار مچ پا سه استخوان درشت نی ( تیبیا ) و نازک نی ( فیبولا ) و تالوس ( قاپی ) شرکت دارند که توسط رباطهایی مثل رباط دلتوئید ، رباط تالوفیبولار قدامی و خلفی و ... حمایت می شوند(تصویرهای بالا) . علت بیشتر بودن آسیب در سمت خارجی مچ پا نسبت به سمت داخلی آن, بالاتر بودن سطح مفصلی و بیشتر بودن سطح مفصلی در سمت داخل نسبت به خارج است و نیز اینکه رباطهای سمت داخل مچ پا ( رباط دلتوئید ) قطورتر و محکم تر از رباطهای سمت خارج مج پا می باشند . در سمت خارج سه رباط نسبتاً کم استحکام تالوفیبولار قدامی و خلفی و رباط پاشنه ای به نازک نی را داریم(رباط های خارجی در شکل زیر).

· انواع پیچ خوردگی:

·   1- پیچ خوردگی های خارجی : در حرکت چرخشی پا به سمت خارج به طوری که کف پا به سمت داخل قرار گیرد رخ می دهد و در آن قسمت خارجی مچ پا صدمه می بیند .
2- پیچ خوردگی های داخلی : در حرکت چرخشی پا به سمت داخل به طوری که کف پا به سمت خارج قرارگیرد رخ می دهد و در آن قسمت داخل مچ پا صدمه می بیند .
3- پیچ خوردگی های بالای مچ پا : که منظور پارگی رباط بین درشت نی و نازک نی در انتهای تحتانی آنها است که اغلب با درد جلوی مچ پا تظاهر پیدا می کند.

·         درجه بندی آسیب پیچ خوردگی مچ پا بر اساس معاینه بالینی
درجه 1 : مچ دردناک اما عدم ناپایداری مفصل که با کشیدگی خفیف رباط قاپی_نازک نی قدامی همراه است .
درجه 2 : مچ دردناک و در بررسی مفصل ناپایداری در معاینه مفصل دیده می شود که همراهی با پارگی کامل رباط قاپی_نازک نی قدامی و پارگی ناکامل رباط پاشنه ای _ نازک نی دارد .
درجه 3: مچ دردناک همراه با ناپایداری مفصل مچ در معاینه . این حالت با پارگی کامل هر دو رباط قاپی_نازک نی قدامی و پاشنه ای _ نازک نی می باشد .

·         بیومکانیک ورزشی
مکانیسمهای پیچ خوردگی مچ پا در حرکات ورزشی شامل پریدن ها ، چرخیدن روی یک پاشنه و تماس نزدیک بین ورزشکاران که در آنها پاها روی هم گذاشته می شود می باشد.

·         معاینه فیزیکی
حداکثر حساسیت در لمس در پیچ خوردگی های خارجی در محل رباط نازک نی _ قاپی قدامی یا رباط پاشنه ای _ نازک نی دیده می شود .
هیچ درد استخوانی یا   در لمس وجود ندارد . چنانچه باشد مطرح کننده شکستگی استخوان است و باید بررسی شود .
درد محدود به قسمت داخل پیچ خوردگی و کشیدگی سمت داخل را مطرح می کند .
تست کشیدن پا به جلو می تواند در بررسی پارگی رباط قاپی _ نازک قدامی (ATFL) کمک کند . با یک دست ساق را نگه داشته و با دست دیگری پاشنه را به جلو می کشیم چنانچه پا به اندازه 10 میلی متر جلو آمد و یا اختلاف دو سمت بیشتر از 3 میلی متر بود پارگی ATFL مطرح است . حتماً باید هر دو پا را معاینه کرد چون میزان حرکت و شلی مفاصل در افراد مختلف متفاوت است .
تشخیص های افتراقی
ناپایداری زانو
شکستگی تالوس
تومورهای مچ پا
آسیبهای استخوان پاشنه
استئوکندریت
بررسی های رادیولوژیک و تصویربرداری
عکس ساده رادیولوژی در صورتیکه فرد بین 65-2 سال باشد .
CT در رد استئوکندریت
MRI در بررسی آسیبهای بافت نرم ، شکستگی ها و استئوکندریت

·        

·         برخورد با فرد آسیب دیده
فاز حاد
1 ) برنامه بازتوانی :‌با استراحت ، کمپرس آب سرد و بالا نگه داشتن عضو صورت می گیرد .
2 ) درمان دارویی :‌هدف کاهش درد و التهاب است که عمدتاً با استفاده از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی صورت می گیرد .
3 ) مداخله جراحی : برای پیچ خوردگی های سطح بالا و ناپایداری مزمن مچ در نظر گرفته می شود .
سایر مداخلات :  شامل استفاده از آتل در موارد شدید پیچ خوردگی و نیز نگهداری های محیطی مفصلی می باشد . می توان سایر درمانها مثل ماساژ را هم در نظر داشت .
فاز بهبودی
فیزیوتراپی : برای بدست آوری مجدد قدرت و حس های عمقی و نیز دامنه حرکات نرمال مفصل صورت می گیرد .
سایر درمانها : ماساژ درمانی ، تزریقات داخل مفصلی و ... را شامل می گردد .
بازگشت به تمرین و مسابقه
باید ابتدا تمرینات با حرکات در خط مستقیم شروع شده و بعد حرکات به جلو و عقب صورت گیرد و بعد حرکات به طرفین را شامل گردد . زمانی می توان به مسابقات بازگشت که در هر جهتی از حرکت علائم درد وناراحتی  ظاهر نگردد .
پیش آگهی
معمولاً در آسیبهای جزئی بهبودی به سرعت رخ می دهد لگن در پیچ خوردگی های شدید به سمت داخل یا خارج و نیز پیچ خوردگی های سطح بالا بهبودی دیررس است ولی معمولاً بدون عارضه می باشد .
                 منبع متن:سایت جامع رادیولوژی ایران

·         ---------------------------------------------

·         یک نکته مهم:با توجه به اینکه مفصل مچ پا نقش بسیار مهمی در ایجاد حس عمقی یا پروپریوسپشن*(Proprioception )دارد,ذکر دو مسئله در این مقاله ضرورت دارد که یکی مدت زمان بی حرکتی بعد از پیچ خوردگی است و مورد دوم نقش فیزیوتراپی و برنامه توانبخشی در جهت بازگرداندن توانایی های اولیه فرد آسیب دیده می باشد.

·         پیچ خوردگی ها باعث آسیب و کاهش حس عمقی می گردند و بی حرکتی به ویژه بی حرکتی های طولانی مدت باعث آسیب بیشتر حس عمقی می گردد.بنابراین مدت زمان بی حرکتی باید با شدت آسیب, هماهنگی داشته باشد.

·         فیزیوتراپی و برنامه توانبخشی در مراحل اولیه ضایعه پیچ خوردگی مچ پا بر روی کاهش درد,تورم و التهاب تمرکز می یابد(کاربرد اصل PRICE که بیانگر استراحت,یخ گذاری,فشار  یا بانداژ و بالا نگه داشتن اندام است) و باید در اولین فرصت ممکن جهت بازسازی سیستم حس عمقی,به تدریج تمرینات پیشرونده حس عمقی و تعادلی به خصوص برای ورزشکاران درنظر گرفته شود.عدم انجام تمرینات باعث کاهش حس عمقی بیشتر مفصل و درنتیجه زمینه آسیب های مجدد,اختلال تعادل و کاهش هماهنگی حرکات می گردد.

     *حس عمقی(پروپریوسپشن):به پیام ها و اطلاعات حاصل از گیرنده های موجود در لیگامان ها(رباط ها),کپسول مفصلی,فاسیای عضلات,پوست و گیرنده های عضلانی-تاندونی که مسئول درک موقعیت مفصل,حس وضعیت و یا حس حرکت می باشند گفته می شود.این پیام ها ازطریق سیستم عصبی مرکزی(مغز و نخاع)جهت کنترل و هماهنگی حرکات به کار گرفته می شوند

نویسنده:کورش بهرامپور